Baudrillard’ın düşüncesine göre, eğer manevi değerler nesneleştirme işlemine tabi tutulduysa istendik doğrultuda anlam değişimine uğrarlar. Bir göstergeye indirgendiğinde ise bir eşdeğerin her daim bulunma olasılığı yüksektir. Bu açıdan Tanrı’nın simülakrları ortaya çıktığında, O’nun simüle edilmesi ve O’na olan inancın işaretlere indirgenmesi söz konusudur. Baudrillard’a göre, Tanrı’nın simülakrlaştırıldığında ortaya çıkan simülasyonun sebebiyet verdiği durumun vahameti tartışılmazdır. Çünkü düşünür açısından, Tanrı simüle edildiğinde bütün sistem kaçınılmaz olarak koskocaman bir simülakra dönüşecektir. Baudrillard’a göre, simülakrların ortaya çıkmasındaki temel etmenlerden biri, insanların görünümlerle idare etme yönündeki meylidir. Neticede, insanın kendini takas edebileceği bir eşdeğer ve amaç sistemi kalmadığında, sistem herhangi bir üslü yapıya ve kurgusal düzensizliğe geçmektedir. Çalışmada elde edilen verilere göre, Tanrı için de bu dönüşüm durumu geçerlidir. Mesela, Hıristiyanlık tarihinde konsillerde karara bağlanan kadiri mutlak, iyilik imparatorluğu, her şeyi bilme tanımlamaları ve ikona gibi olaylar Tanrı’nın yerini alan simülakrlar suretiyle bir kurgusal düzensizliğe geçildiğinin göstergeleridir. Ayrıca Baudrillard’ın düşünce sistemine göre, simülasyon döneminde referanslar kaybolmuştur. Ayrıca görüntünün hâkimiyeti neticesinde simülakrların iktidarı altında yaşanıldığı iddiasından yola çıkılarak anlam kaymasının gündelik hayattaki yansımaları, nedenleri ve işleyişi çalışmada ortaya konmuştur. Böylelikle, Batıda çok boyutlu anlam değişimine uğrayan Tanrı mefhumu derinlemesine incelenmiştir.
