“Öyle görünüyor ki insan ne istediğini yeterince bilmeyen bir var olan. Belki de ne istediğini biliyor olmasına rağmen an be an hayat akışı içinde kendi isteklerini dahi tanıyamaz hale gelen bir canlı türü. Aksi halde üç yıl önceki versiyonuna ve kararlarına bakarak kendisini tanımakta bu kadar güçlük çekiyor olması mümkün müydü? Aslında kendi kararlarına ve düşüncelerine aşinalığı olmasına rağmen neyi niye yaptığını hatırlayamayacak kadar değişiklik kazanabilen biri olarak karşımıza çıkıyor sanki. Ancak bu kişinin kendini tanımaması ile mi alakalı yoksa her geçen gün kendisinde kendisinin dahi tanımadığı bir yan buluyor olması ile mi? Öyle ki okuyor okuduğu bölümü beğenmiyor, çalışıyor ama yaptığı işe yabancılık çekiyor. Hatta ve hatta evleniyor ama evlendiği kişinin şu an evli olduğu kişiden bambaşka biri olduğunu hissediyor. O halde her birimiz anlık olarak değişkenlikler ve farklı mevcudiyetler içimizde bulundurduğumuza göre, karşı tarafta yer alan mevcut eşe duyulan yabancılık hissi çok da yadırganabilir bir durum değil gibi görünüyor. Bu yüzden mi dokuz yıllık eşime kendimi bu kadar uzak hissediyorum? Oysaki ne kadar da emindim onun "o" insan olduğundan.”
Yazar Müge BÜKE boşanma konusunda kendimize dahi itiraf edemediğimiz bir iç hesaplaşma yolculuğuna çıkarıyor okuyanı.
ÖN SÖZDEN..
