Bizans orduları savaş meydanında nasıl mücadele ediyordu? İmparatorluğun komutanları düşmanlarını nasıl tanıyor, ordularını nasıl düzenliyor ve zafer kazanmak için hangi taktiklere başvuruyordu? Antik Roma’nın askerî mirası, Bizans’ın savaş sanatını nasıl şekillendirmişti?
Bin yılı aşkın bir süre varlığını sürdüren Bizans İmparatorluğu, diğer adıyla Doğu Roma İmparatorluğu, askerî varlığını yalnızca ordularının büyüklüğüne veya silahlarının üstünlüğüne borçlu değildi. Perslerden Araplara, Slavlardan Türklere uzanan geniş bir coğrafyada farklı rakiplerle mücadele eden imparatorluk, ayakta kalabilmek için savaş sanatını sürekli geliştirmek zorundaydı. Klasik askerî tertibatın yanı sıra pusu, aldatma, yıpratma ve düşmanın savaş yöntemlerine uyum sağlama becerisi de bu doktrinin merkezinde yer alıyordu.
Askerî tarihçi Georgios Theotokis, Bizans Savaş Sanatı adlı eserinde 3. yüzyıldan 12. yüzyıla kadar Bizans askerî kültürünün geçirdiği dönüşümü inceliyor. Maurikios’un Strategikon’undan VI. Leon’un Taktika’sına uzanan askerî risaleleri ele alırken; imparatorluğun stratejik düşüncesini, ordunun teşkilat yapısını ve muharebe taktiklerini açıklıyor. Piyade ve süvari birliklerinin savaş meydanındaki rollerini, sahte ricat gibi aldatıcı hamleleri, silah ve zırh teknolojisindeki değişimleri tarihî örnekler üzerinden değerlendiriyor.
Bizans Savaş Sanatı, imparatorluğun askerî tarihini kronolojik bir muharebeler silsilesi olarak okumakla yetinmeyip Bizanslıların savaşa nasıl hazırlandıklarını, nasıl düşündüklerini ve nasıl kazandıklarını kavramak isteyen okurlar için başucu niteliğinde bir incelemedir.
