Borçlanma araçları, ihraççının kurumsal finansmanına hizmet eden menkul kıymetlerdir. Bu menkul kıymetleri elinde bulunduran yatırımcılar ise borçlanma aracı sahipleridir. Türk hukukunda borçlanma aracı sahiplerini korumaya elverişli çok çeşitli normlar bulunmakla birlikte; bu kitapta, Türk hukukunda borçlanma aracı sahiplerini korumaya özgülenen veya borçlanma aracı sahiplerinin korunması bakımından önem arz eden hukuki mekanizmalar incelenmektedir. Borçlanma aracı sahiplerinin korunmasına hizmet eden mekanizmalar, esasen riskin ayarlanması suretiyle risk getiri dengesinin istenen düzeyde tutulmasının araçlarıdır. Bu şekliyle yaklaşıldığında, çalışma kapsamında mercek altına alınan hukuki kurumları sözleşmesel olmayan ve olan şeklinde iki grup altında incelemek mümkündür. İlk grupta ele alınan koruma mekanizmalarının odağında, SPKn m. 31/A ve BASK Tebliği ile düzenlenen, borçlanma aracı sahiplerinin kolektif karar almasına ve temsiline hizmet eden borçlanma aracı sahipleri kurulu ve borçlanma aracı sahipleri temsilcisi bulunmaktadır. Sözleşmesel koruma mekanizmaları kapsamında ise SPKn m. 31/B ve TYS Tebliği ile borçlanma araçlarından doğan yükümlülüklerin tam ve zamanında yerine getirilmesini temin etmek amacıyla öngörülen özgün teminat sisteminin yanı sıra, borçlanma aracı sahiplerinin karşılaştığı risklerin farklılaştırılmasına ve kurumsal yönetime katılmasına olanak sağlayan taahhütler ve diğer sözleşmesel nitelikteki koruma mekanizmaları incelenmektedir.
