Çok karmaşık düşleri varmış Borges'in Kendinden bile sakladığı hayalleri varmış Akşamları yorgun argın döndüğünde evine Annesinin maun rengi yatağına oturup Saatlerce konuşurmuş bomboş duvarlara. Aslında birbirine bağlıymış üstadın düşleri Bir zincirin halkaları gibi iç içe Her halkanın içinden hızla geçip Upuzun yolculuklara çıkarmış geceleri