Çalışma hayatı kadar emeklilik dönemi de insanların yaşamını derinden etkilemektedir. Zira uzun süre aktif olarak aynı ya da farklı işlerde çalışan bir kişi, emekli olduğunda artık hayatın başka bir safhasına geçmektedir. Bu süreç kimileri için bir özgürlük evresi olup istediği şekilde bir hayat sürebilmek şeklinde algılanırken kimileri için de bir yoksunluk evresi olup artık bir işe yaramamak ve kendi kaderine terk edilmek şeklinde değerlendirilmektedir. Bakış açınız ne olursa olsun şu bir gerçektir ki emeklilik dönemi, başta ekonomik yaşam olmak üzere, insan hayatını tüm yönleriyle ve derinden etkilemektedir.
Son otuz yıldır Batı dünyasında emeklilik dönemi üzerine yoğun çalışmalar yapılmakta ve emeklilik döneminin daha sağlıklı ve huzurlu geçirilebilmesi için birtakım sistemler geliştirilmektedir. Ülkemizde ise konunun önemi daha yeni yeni anlaşılmakta ve çeşitli çalışmalar yapılmaya başlanmış bulunmaktadır. Ancak genel olarak “din eğitimcileri” diye adlandırdığımız, örgün ve yaygın din eğitimi alanında hizmet vermiş kişilere yönelik herhangi bir çalışma bulunmamaktadır.
İşte bu editoryal çalışma; emekli din görevlileri, vaiz ve müftüler, din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenleri, imam-hatip lisesi meslek dersleri öğretmenleri ile ilahiyat fakültesi hocaları üzerine yapılan bir saha çalışmasıdır. Kitabın temel amacı, söz konusu din eğitimcilerinin mesleki yaşam ve emeklilik dönemine ilişkin görüş ve düşüncelerini ortaya koyarak hem kendileri hem de bundan sonra emekli olacak kişilerin daha nitelikli bir çalışma ve emeklilik hayatı geçirmelerine katkı sunmaktır.
