“Acaba gönlümü sayd eyleyen âfet bu mudur, Beni mecrûh u perişan eyleyen âfet bu mudur.”
Tasavvufun en köklü yollarından Kadiriyye’nin Hâlisiye kolunu ihya eden Şeyh Abdurrahman Hâlis Tâlebânî (kuddise sırruhu), ilimle aşkı, zâhirle bâtını, kelâm ile hâli birleştiren büyük bir mürşiddir. Ömrünü irşada ve gönülleri diriltmeye adayan bu kutlu zat, Kerkük’teki dergâhında fakirleri doyurmuş, âlimleri, irfan sahiplerini ve dervişleri aynı sofra etrafında bir araya getirmiştir. Sohbetlerinde Kur’an’ın hikmetini, tasavvufun derinliğini ve ilahî aşkın ateşini işlemiş; Osmanlı coğrafyasında irşad, ilim ve edebiyat sahasında silinmez izler bırakmıştır. Elinizdeki eser, Şeyh Abdurrahman Hâlis’in Hz. Mevlâna’ya ait Mesnevî-i Şerîf’in ilk on sekiz beytine yazdığı manzum şerh ile Türkçe, Arapça ve Farsça şiirlerinden oluşan Divan’ını bir araya getirir. Klasik tasavvuf geleneğiyle çok dilli edebî mirasın nadide örneklerinden biri olan bu metinlerde, bir sûfînin kalbinden süzülen aşk, edeb ve teslimiyet izlenir. Bu eser yalnızca bir divan değil; bir irfan nefesi, bir kalp terbiyesi, bir aşk mektebidir. Okuyucusunu, Hakk’a giden yolda gönül pınarından kana kana içmeye davet eder.
