Kendisini cezaevinden tanıdığım genç bir kardeşimiz, dışarıdan yazdığı bir mektupta şunları söylüyordu: - “İçimde hep şehadet aşkı var. Fakat buna ne kadar hazırım bilmiyorum. Manevi olarak kendimi hazırlamaya gayret ediyorum; fakat her şeyin en doğrusunu Allah bilir. Niyet salih olduğu sürece Rabbim bize o yolda mağfiret eder inşAllah. Beni bu konuda bilgilendirirseniz sevinirim. Yani anlatmak istediğim şu ki, sade bir hayat yaşayarak ölmek istemiyorum. Bu günlerde evlilik de söz konusu… Evlenince Allah yolunda cihad etmekten geri kalırım diye, ev-çocuk daha tatlı gelir diye endişeleniyorum. Tavsiyelerinizi bekliyorum inşAllah.” (Ocak 2014) Bu kardeşimize cevabımızı yazsam da, sonraki günlerde hem bu duyguları hem de bazı tereddütleri yaşayacak, ne yapacağını kime danışacağını bilmeyen kardeşlerimize faydalı olacağını düşünerek, cihada gitmiş kardeşlerin hayatlarından hareketle örnekler sunmak istedim. Meseleyi iki bölüm şeklinde ele aldım. Birinci bölümde askeri kampa gidenlerin dilinden gidişlerinin hikâyesinden bahsettim. Akabinde ise anlatılanlardan hareketle kendi görüşlerime yer verdim. Bazen anlatanların hikâyelerinde geçen bir kelimeyi, bazen mesleklerini, bazen mensup oldukları camiayı bazen ailevî meseleleri bazen iç âlemlerinde yaşadıkları duyguları, konuşma diliyle anlatmaya çalıştım. Yazımından basımına kadar emeği geçen tüm kardeşlere teşekkürlerimi sunar, Rabbimden okuyanlara faydalı kılmasını temenni ederim. HARUN İLHAN
