Gilles Deleuze, yirminci yüzyıl felsefesinin en etkili ve özgün düşünürlerinden biridir. Onun felsefeye getirdiği yenilikçi yaklaşım, yalnızca kendi dönemini değil, sonraki düşünsel yönelimleri de derinden etkilemiştir. Nitekim Michel Foucault, bir gün yirminci yüzyılın 'Deleuzecü bir yüzyıl' olarak anılabileceğini söyleyerek bu etkinin kapsamını çarpıcı biçimde dile getirmiştir.
Deleuze, felsefeyi hazır doğruların yeniden yorumlanması değil, kavram yaratma etkinliği olarak düşünür. Bu yaklaşım, kavramların aşkın ilkelerden değil, içkinlik düzlemi üzerinde, sürekli bir oluş ve bağlantılar ağı içinde ele alınmasını gerektirir. Böylece yaşamı dışlayan, onu yargılayan ve sınırlandıran düşünme biçimleri eleştiriye tabi tutulur. Deleuze'ün felsefesi, yaşamı bastıran değil, olumlayan bir düşünceyi savunur.
Bu bağlamda Friedrich Nietzsche, Deleuze için ayrıcalıklı bir konuma sahiptir. Nietzsche' nin yaşamı olumlayan ve değer yaratımını merkeze alan düşüncesi, Deleuze'ün felsefi yöneliminin temel kaynaklarından biri haline gelir. Deleuze'ün Nietzsche okuması, Nietzsche'yi yalnızca aforizmatik bir figür olarak değil, eleştirel ve tutarlı bir filozof olarak yeniden düşünmeyi mümkün kılar.
Bu eser, Deleuze'ün Nietzsche okumasını merkeze alarak, onun felsefesinin kavramsal temellerini, eleştirel yönünü ve yaratıcı gücünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda Deleuze'ün sonraki eserlerinde merkezi hale gelecek pek çok düşüncenin ilk biçimlenişini izleme olanağı sunmaktadır. Nietzsche'yi yalnızca bir aforizmacı değil, yaşamı olumla yan radikal bir düşünür olarak okuyan Deleuze' ün bu özgün yorumu, çağdaş felsefenin yönelimlerini anlamak için vazgeçilmez bir anahtar sunar.
