Dijital medya, yazılı, sözlü veya görsel-işitsel metinlerin çok büyük miktarda ve çok hızlı bir biçimde aktarımını mümkün hale getirdi. Teknolojik olarak metinlerin daha hızlı ve kolay yayılmasının önündeki engeller kalktıkça enformasyonun kitlelere ulaşması kolaylaştı. Enformasyon okuryazarlığı olmayan bireylerin neyin bilgi, neyin enformasyon olduğunu neyin olmadığını anlamaları, bilgi ve enformasyonun ayırdına varıp bunları anlamlandırmaları imkansızdır. Üstelik enformasyonu anlama, anlamlandırma yetisi olmayan bu kişiler, bilgi olduğu söylenen medya içerikleriyle eksikliklerini tamamladıklarını düşünmektedirler. Oysa medyanın onlara aktardığı gerçek bilgi değil; kodlanmış, dolayımlanmış bilgidir, sistem için zararsız hale getirildiğin den açıklanmasında sakınca olmayan bilgidir, yani enformasyondur. Medya içeriklerinin kodlanıyor olmasının altında yatan gerçek, bu teknolojiyi kullanarak, bireylere belli bir düşünme, hissetme ve davranma biçimini dayatmaktır. Bu dayatma karmaşık bir kodlamayla oluşturulan ileti sistemiyle gerçekleştirilir. Bu karmaşık kodlamayı da ancak enformasyon okuryazarları ya da günümüzün iletişim aracı olan dijital medyanın doğru çözümlemesini yapabilecek olan medya okuryazarları ile dijital okuryazarlar yapabilir. Bilinmelidir ki, her yeni teknoloji ne iyi ne de kötüdür; hem iyi hem kötüdür.
