İnsan fıtratının en temel niteliği olan inanma eğilimi, her insanın bir inanca bağlanma yönündeki çabasını açıklamaktadır. Bu nedenle insanlık tarihi, söz konusu fıtri eğilimin özünü oluşturan evrensel bir "kutsal" duygusunu tecrübe etmenin de tarihidir. Dinî inancın merkezindeki "kutsallık", fenomenolojik anlamıyla, dinin sadece teolojik öğretiler dizisine ya da tarihsel veriler koleksiyonuna bağlı olmayıp insan bilincinin en derin tezahürleriyle ilişkilidir. Buna göre din, sadece bir inanç değil, aynı zamanda dindar insan için ibadet, ritüel ve semboller üzerinden yansıyan bir tecrübe alanıdır. Bu bağlamda din fenomenolojisi, mutlak dinî inançları değil, ön yargılardan arınmış bir bakış açısıyla, dindar insanın anlam dünyasını ve kutsala yönelen saf niyetini anlama çabasının bilimsel yöntemidir. Elinizdeki kitapta, teolojinin normatif sınırları ile rasyonel bilimselciliğin mekanik yaklaşımlarından arınmış fenomenolojik bir perspektifle, dinî fenomenlerin kendine özgü yapılar hâlinde yeniden çözümlenmesi örneklenmiştir. İnsanın kutsal ile olan temasına ait zamanın, mekânın, mitlerin, ritüellerin, vizyonların ve sembollerin ardındaki evrensel anlamı fenomenolojik bağlamıyla ele alan bu çalışma, okuyucuyu bu tür dinî fenomenlerin dayandığı numenal özü fark etmeye yöneltmektedir. Din fenomenolojisinin modern din bilimleri içerisindeki teorik gücüne dikkat çeken kitap hem akademik çevreler hem de dinin derin anlam dünyasını merak eden okurlar için önemli bir kaynak niteliğindedir.
