Faris Kuseyri’nin, Ortadoğu kültürünü kaynak edinen, yetiştiği toprakların mitolojisini kişisel serüveni içinde harmanlayan mensur şiirlerden oluşan Orontes Mensurları kitabı 2014 yılında yayımlanmış, edebiyat çevrelerinin yakın ilgisine konu olmuştu.
Faris Kuseyri, Refik Durbaş’ın “Üzerinde uzun uzun çalışılmış, mimarisi sağlam, bir zincirin halkaları misali birbirine eklemlenmiş bir şiirler toplamı” olarak değerlendirdiği Orontes Mensurları’ndan sonra ikinci kitabı Doğu Duvarı’yla okuyucunun karşısına çıkıyor.
Divan şiirinin sunduğu biçim imkânlarını değerlendirdiği bu yeni kitabında Kuseyri gazeli, rubaiyi, kasideyi şehre getiriyor; metro durağına, ofislere, bürolara, “gencölenler”in mezarı başına, gündelik hayatın bunalan, sıkışan insanının sancılarına... Hayata çok dokunmadığı düşünülen bir şiir formundan yola çıkarak doğrudan hayatın içine iniyor, farklı hayat örgülerini şiirin içine taşıyor. “Leylâ”yı unutmadan, çalışan kadınlara; “hüthüt”ü hatırlayarak sevda ve hürriyet tutkunu kartallara yer açıyor. Epiğin çarpıcılığında liriğe el uzatıyor. Söylenecek nice sözü, susmanın inceliğinde biliyor; herkesin sustuğu zamanda sözün şiddetine olan inancı haykırıyor.
Kuseyri, bilindik bir formu yepyeni bir özle yeniden kurguluyor.
İlk kitabından beş yıl sonra bütünlüklü, yeni ve taptaze bir şiir toplamı sunuyor okurlara.
