Ev halkı anlamına gelen Ehl-i beyt kavramı İslâmiyetin gelişinden itibaren dinsel anlamda Hz. Peygamber ile ilişkilendirilerek onun ev halkı yani hanımları, çocukları ve torunlarının yanısıra damadı olan Hz. Ali şeklinde anlaşılmıştır. Onun vefatından sonra ise soyu Hz. Ali ve Hz. Fâtıma’nın çocukları olan Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin kanalıyla devam etmiştir. Bu soydan gelenler tarih boyunca toplum nezdinde saygı ve değer görmeye devam etmişlerdir. İşte bu saygı ve değer, insanların onların etrafında toplanmalarına sebep olmuştur. Ancak bazı art niyetli kişiler onların bu toplum nezdindeki saygınlıklarını kullanarak kötü emellerine ulaşmaya çalışarak onları bir piyon gibi hamle hareketi şeklinde değerlendirmişlerdir. Aslında bu kötü ruhlu insanlar, bazı Ehl-i beyt soyundan gelenlerin içerisinde mevcut bulunan iktidarı ele geçirme dürtülerini harekete geçirmişlerdir. Onlar da böyle hislere kapılarak bazı Müslümanları arkalarından sürüklemek suretiyle toplumda fitne ve fesat çıkararak hem devleti zor durumda bırakmışlar hem de toplumu kaos ortamına itmişlerdir. Ancak onlardan beklenilen böyle bir yaklaşım içerisinde olmak değil, Hz. Peygamber soyundan gelme saygınlık kotlarını kullanarak toplumun bir çatı etrafında toplanmasını sağlamak ve ayrıştırıcı unsurları bertaraf ederek güçlü bir dinamizmi ve kenetlenmeyi sağlamaktır. İlmî ve akademik olarak kaleme alınan bu eser, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Zeyd b. Ali, Muhammed ve İbrahim b. Abdullah kardeşlerin iktidar uğruna Müslümanları sürüklediği bu macerayı gözler önüne koymayı amaçlamaktadır.
