On dördüncü asır sonlarında Osmanlı egemenliği altına girmiş Makedonya’ya, özellikle, Konya ve Karaman dolaylarındaki aileler gönderilmiş. Anadolu’dan Balkanlara göç etmiş Türkler, Makedonya’da yerleşik düzene geçerek birçok köy kurmuş. Asırlarca kapalı bir toplum yaşantısı içinde örf, adet, gelenek, din ve dillerini muhafaza etmişler. Beş asırdan fazla süren Osmanlı egemenliğinde yerli Hristiyan esnafın çoğunluğu Türkçe konuştuğundan, Türkler Makedonca, Sırpça öğrenme ihtiyacı duymamışlar. Osmanlı egemenliği Balkanlar üzerinden kalktıktan sonra pazar alışverişlerinde gerekli yerel dili konuşma ihtiyacı duymuşlar.
Romanımızın konusu Makedonya’daki Çepelli köyünde 1922 yılında doğmuş Hüseyin Niyazi Hasan’ın (Hasan Vardar) kendi ağzından, gerçek yerleri ve isimleri içeren yaşam öyküsüdür.
Türklerin yaşamları, Makedon halkları ile ilişkileri, tarihsel geçmişin, öykünün geçtiği zamana yansımaları, Anadolu’ ya göçememiş ailelerin iç siyasi çekişmelerde ve İkinci Dünya Harbi'nde yaşadıkları, göç yolları açılınca da apar topar tüm varlıklarını bırakarak yaşadıkları göçü, ana vatandan umdukları ve buldukları anlatılmaya çalışılmıştır.
Eser, romanın baş kahramanının oğlu, Makedonya’nın Çepelli köyü doğumlu Hüseyin Vardar tarafından kaleme alınmıştır
