İnsan yaşamının sürdürülebilirliği ve ekonomik faaliyetlerinin devam ettirilebilmesi açısından olmazsa olmaz bir meta olan enerji, kaynağı arz ve talep eden ülkelerin farklı coğrafyalarda bulunuyor olmaları nedeniyle günümüzde uluslararası politikanın en önemli tartışma konuları arasında yer almaktadır. Coğrafi olarak aynı bölgede yer alan devletlerin çeşitli amaçlarla bölgesel iş birliklerine gitmeleri olarak adlandırılan bölgeselleşme fikri oldukça eskiye dayanmakla birlikte bölgesel enerji sorunlarının çözümünü amaçlayan enerji bölgeselciliği eklektik bir model ve yeni bir çalışma alanı olarak karşımıza çıkmaktadır. Enerji güvenliğinin ortak hedef olarak belirlendiği enerji bölgeselciliğinde, bölgesel iş birliğine giren devletler arasında üretici, tüketici ve transit ülkeler bulunabilmektedir. Enerji güvenliği ile enerji bölgeselciliği arasındaki ilişki ortaya konularak bölgeselleşme ve bölgeselleşmenin türlerinin ele alındığı bu kitapta, literatürde ortak bir tanımı bulunmayan “enerji bölgeselciliği” hakkında açıklamalarda bulunulmakta ve bir enerji bölgesi olarak Avrasya incelenmektir.
Soğuk Savaş sonrası dönemde bir enerji bölgesi üzerinde kurulmuş olan ŞİÖ ve AEB'nin enerji bölgeselciliği bağlamında analizini içeren kitap, Soğuk Savaş sonrası Avrasya bölgesinde kurulmuş olan uluslararası örgütleri farklı bir perspektiften analiz etmekte, bölgede yaşanan enerji kaynaklı sorunlara değinerek bölgedeki enerji kaynaklarına yönelik iki uluslararası örgütün “enerji bölgeselciliği” bağlamında analizini içermektedir.
