Türkçenin yüzlerce yıllık hafızası Eski Türk Yazıtlarına kazınmış sözcüklerde saklıdır. Her sözcük bir dil birimi olmanın yanında, zengin bir medeniyetin de canlı tanığıdır.
Türkçenin söz varlığını ve düşünce dünyasını yansıtan kadim sözcüklerin izini çağdaş lehçelerde sürmek, dilin tarihsel sürekliliğini ortaya koymanın temel yollarından biridir. Bu eser, Eski Türk yazıtlarının söz varlığını çağdaş Kıpçak Türk lehçeleriyle karşılaştırarak söz konusu sürekliliği ve zamanla oluşabilen değişimleri görünür kılmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, eski Türk runik metinlerinin neredeyse tamamı taranmış; en küçük yazıtlarda geçen sözcükler dahi değerlendirmeye alınmıştır. Elde edilen veriler, çağdaş Türk lehçeleri içinde en geniş grubu oluşturan Kıpçak lehçeleriyle karşılaştırılmış; gerekli sözcüklerde etimolojik, morfolojik ve semantik açıklamalar yapılmıştır. Bu yönüyle eser, alanında kapsamlı ve bütüncül bir nitelik taşımaktadır.
Eser, Türk dilinin sözcükler üzerinden tarihî derinliğini incelemek isteyen araştırmacıların yanı sıra dilin zamana karşı direncini ve dönüşümünü anlamak isteyen her okur için bir rehber niteliğindedir. Burada incelenen yalnızca sözcükler değil, bir milletin hafızası, sesi ve zamana bıraktığı izdir.
