Dil, bir toplumun algısını, inancını ve kültür yapısını net bir şekilde yansıtmaktadır. Türk dilinin tarihî dönemler içerisinde en zengin olanı ise Eski Uygurcadır. Bu döneme ait metinler, sadece Türkoloji çalışmalarına değil, aynı zamanda tarih gibi disiplinlerin de faydalanabileceği kaynaklar sunmaktadır. Bu dönemde ortaya konulan eserler, özellikle Budist, Maniheist ve Hristiyanlık gibi çeşitli inanç sistemlerinin bir arada yaşadığı bir toplumsal yapıyı yansıtmaktadır.
Bu yapı, dilde hem leksikal hem de semantik çeşitliliğin artmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışmanın odak noktası, Eski Uygurca metin külliyatında yer alan değerli taş terminolojisinin detaylı bir analizidir. Değerli taşlar, Uygur toplumunda yalnızca ekonomik bir değer ifade etmekle kalmamış; aynı zamanda dinî ritüellerde, tedavi alanında, statü sembolü olarak ve süs eşyası yapımında kullanılarak geniş bir alana yayılmasına olanak sağlamıştır. Çalışmanın temel malzemesini, Eski Uygurca dönemine ait metinlerin yayımına dayanan veri tabanı oluşturmaktadır. Bu metinler, uzun yıllardır Türk dili alanında çalışan araştırmacıların faydalandığı edisyonlar değerlendirilerek taranmış, değerli taş adları fişlenmiş ve sınıflandırılmıştır. Böylece ortaya konan terminoloji, kavram alanı araştırmaları açısından sağlam bir zemine oturmaktadır.
