İznikli Eşref b. Ahmed, Anadolu’da gelişip kök salan Fütüvvet-nâme yazma geleneği konusunda ilk akla gelen isimlerden birisidir.
Kendi konusunda bilinebilen ilk metinlerden birisi olan ve güzel insan yetiştirme amacı ile kaleme alınan Fütüvvet-nâme’nin, Eski Türkiye Türkçesi döneminde yazıldığı bilinir.
Fütüvvet, Selçuklu ve Osmanlı döneminden günümüze gelinceye kadar Türk kültür hayatında her türlü güzel huy ve davranış unsurlarını içine alan bir edebî tür, kavram veya kelime olarak kullanılagelmiştir. Pek çok erdemli davranış, güzel söz ve edep sahibi kimseler de fütüvvet ehli insanlar olarak sosyal ve ekonomik alanlarda yaşadıkları çevre ve topluma daima önemli katkılar sunmuşlardır.
Gönül yapma, cömertlik, sabır, rıza, teslim, tevekkül ve kendisi tok olsa bile komşusu aç iken asla uyuyamama gibi erdemleri sosyal hayata taşımaya çalışan söz konusu bu iyilik hareketi ile ilgili olarak kaleme alınan önemli eserler de genel anlamda Fütüvvet-nâme başlığı altında değerlendirilmiştir.
Anlayan gönülde olmaya gamâm Anlar isen bunda oldı söz tamâm
