Bu bir aylaklık daveti!
Düşüncenin ara sokaklarında kaybolmak ya da felsefenin patikalarına tırmanmak için…
Yaşamlarımızın üzerinde bir hayalet dolaşıyor: Nietzsche’nin hayaleti! Aforizmalar çağındayız. Filozofun sıklıkla başvurduğu bu tür, gitgide gündelik olanın formuna dönüşüyor. Gerek yaşadığımız odaklanma krizi gerekse zamanın daima bölünmesi ve bereketsizliği; bizi kısa ve öz cümlelere, düşünmeye ihtiyaç bırakmayacak hazır formüllere yöneltiyor. Böyle olan belleğimize tutunuyor, çarpıcı hale geliyor. Hangimiz ezberlemedi Yılmaz’ın şu vecizeye dönüşen sözünü:
“Ben senin beni yılgın bir hoşgörüyle benimsemene mi kaldım?”
Herkesin birbirinden umudunu kestiği, benimsenme talebinin iyiden iyiye azaldığı, kısa ve hazır cevapların geçer akçe olduğu çağımıza dair -bize hissettirmeden- bir felsefe yapıyor olabilir mi gibi? Modern insanın krizlerini, çelişkilerini komedinin -ve elbette dramın- merceğinden gösteriyor olabilir mi?
Bu kitap, son yılların en özgün yapımının analizine girişmenin ötesinde, bize ve içinde bulunduğumuz anlam krizine dair bir şeyler söylemeyi deniyor. Ona yelteniyor! Okuru, kimi zaman ara sokaklarda kaybolacağı zihinsel bir aylaklığa, kimi zaman da felsefenin patikalarına tırmanacağı bir yolculuğa davet ediyor.
