Dost Kazanma İnsanları Etkileme Sanatı KAPRA YAYINCILIK

Gizli Çekmece

Name: Gizli Çekmece
Author: Ahmet Oktay
ISBN: 9786050940411

Ahmet Oktay | DOĞAN KİTAP

12 yorum

Ahmet Oktay’ı saygıyla anıyoruz…

Şair, gazeteci, Ahmet Oktay Gizli Çekmece’de bugün artık örneğine rastlanmayacak bir dönemin hikâyesini anlatıyor. 1950’li yılların Ankarası’ndan 60’lı yılların İstanbulu’nun bohem hayatına, oradan darbeli günlere, 80’lerin basın camiasına götürüyor okuru. Sanat ve edebiyat dünyamızın tanınmış isimlerine resmigeçit yaptırıyor adeta…
Ahmet Oktay kitabın önsözünde, “Okur bu kitapta, bir yerden sonra ‘rahmetli’ sözcüğünün kullanılmadığını fark edecektir. Metnin, bir ‘mezarlıktan’ geçiliyormuş izlenimini vermemesini istedim. Herkes yaşıyormuş gibi varsayılsın istedim. Ölmüşleri, yanı başımızdaymış gibi anımsayalım” diyor.

Güzel akşamlardı. Öyle, içten bir oba oluşturmuştuk.
Şimdi Tülay Tura’yla andığımız o akşamlar, bazan Leylâ Erbil’in evinde, bazan Ahmet Oktay’larda, Koço’da, Yakup’ta, Yedikule’deki Safa’da… Yalnızca edebiyat mı konuşurduk? Çokça edebiyat, ama resimden de, sinemadan, müzikten de. Kimileyin masa başı çekiştirmeleri, gerçi hep sevecenlikle noktalanan. Şimdi hepsi birer hüzün.
Selim İleri
Gizle Tümünü Göster

Liste Fiyatı: 99,00TL

Yayın Tarihi: 15.02.2017

ISBN: 6050940411

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 312

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 14 x 23 cm

Bu üründen 275 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Anı (Hatırat)

Kitapyurdu Fiyatı:

79,40TL

Kazanacağınız Puan: 156

24 Saatte Kargoda

Stokta 4 ürün var

16 kişi

1 kişi

13 kişi

Robert Galbraith - Cormoran Strike Serisi PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

13 kişi takip ediyor

Ahmet Oktay

Özgeçmişi

(d. 5 Ocak 1932 - ö. 3 Mart 2016). Öğrenimini lisede yarım bırakarak çalışmaya başladı. İlk şiiri 1949-1950 yılları arasında Gerçek dergisinde yayınlandı. 1950'li yıllarda Mavi Hareketi'nde yer aldıktan sonra, 1961'de gazeteciliğe başladı ve daha sonra, içinde TRT, Akajans, Dünya ve Milliyet olmak üzere çeşitli yayın organlarında çalıştı. Şiirleri, yazınsal eleştirileri ve araştırmalarının yanı sıra kültür sorunlarıyla da ilgilenen Ahmet Oktay'ın şimdiye kadar 14'ü şiir ve 24'ü çeşitli türlerde olmak üzere 42 kitabı yayınlanmıştır. 3 Mart 2016'da vefat etti.

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 46 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Gizli Çekmece • Toplumcu Gerçekçiliğin Kaynakları • Sanat ve Siyaset

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Gizli Çekmece

79,40TL 99,00TL

Toplumcu Gerçekçiliğin Kaynakları

304,20TL 390,00TL

Sanat ve Siyaset

257,40TL 330,00TL

Ne Söylesem Bir Eksik/Radyo Konuşmaları 2

124,80TL 160,00TL

Çölün Efendileri Britanya İle Amerika'nın Orta Doğu'da Hakimiyet Mücadelesi James Barr PEGASUS YAYINLARI

Resimli Atlas Okyanuslar Consuelo Delgado ÇİÇEK YAYINCILIK

Akıl Defteri - 2019 Takvimli Posterler Duvarlarınıza Renk Katıyor!

Çoklu Teklifler 1 Teklif

İkili Teklif

İki Ürün Birlikte: 222,72TL

Kazanç: 24,68TL

Mehmet Utku Yıldırım

Gizli Çekmece

15.09.2020

Ahmet Oktay'ı bildiniz? Toplumcu Gerçekçiliğin Kaynakları gibi, Bir Yazı'nın Arayışları/Bir Arayışın Yazıları gibi araştırmalarıyla fark yaratmış, şiirleriyle duygu dünyamıza doink diye dokunmuş, Mavi hareketi içinde yer alarak 1950'lerin edebiyat dünyasına bodoslamadan dalmış bir dayımız. Lise terktir, kendini çok iyi yetiştirmiştir. Evet. Bendeki ilk baskı, 1991 tarihli. Böyle şekil bir kapak yok. Kaşkollü bir Ahmet Oktay, "üşüyorum lan" ifadesiyle okuruna bakıyor. Öncelikle bu bir otobiyografi değil, anı kitabı hiç değil. İkisinden de parçalara rastlamak mümkün, yine de bütüncül bir yaklaşımla yazmamış kitabı Oktay. Bir tür kolaj tekniği kullandığını söylüyor. Konudan konuya atlaması bunun ürünü. Gazetecilikle başlıyoruz. Önce Türkiye'de gazetecilikle ilgili görüşler var. Tiraj meselesi, doğru habercilik, iktidar-basın yakınlaşması, ne kadar çarpık şey varsa alayı. 50 yıldan sonra şimdi de aynı problemler var, bir gıdım değişme yok. Her neyse, bu bölümde Oktay'ın gazeteciliğe başlayışı, 27 Mayıs, zor koşullar var. Anısal hadiseler. Askerlik geliyor, Sivas'a gidiyor Oktay. Dediğine göre o sıralarda Kürt sorunu yeni yeni ortaya çıkıyor. Oktay, Barzani'yle röportaj yapmak için tey Cilo'ya kadar gidiyor ama yapamadan dönmek zorunda kalıyor. Yine de elinde bir malzeme var. Kamyon arkasında, at sırtında vs. Anadolu'nun derinlerine yolculuk. 1962'de bu yolculuğu yazıyor, Sivas'ı yazıyor. Aklında Yaban. İnsan manzaraları çok canlı, çok renkli. Genelevlerden tutun, kahvelere kadar birçok ortamı yaşıyoruz. Meseleler var elbette, Oktay'ın üslubuyla daha bir iç yakan sosyal meseleler. Mesela şu: "Dil, Doğu Anadolu'nun en önemli, en yürek ağrıtıcı konularından biri. Sivas'tan itibaren, insanlarla aranızdaki bağların kopmaya başladığını, bir başka ülkeye doğru yol aldığınızı acı şekilde anlıyorsunuz. Bütün bağlar kopmaya başlıyor. Ne dil, ne kader bağı. Kutup günlerinin altı ay süren gecelerinden birdenbire altı ay süren gündüzlerine geçer gibi her şey kesiliyor ve Anadolu toprağı üzerinde yapayalnız kalıyorsunuz. İşin en kötü yanı, doğu halkının bu durumu olduğu gibi benimsemesi, kendini aynı vatan toprağının insanlarından saymaması... O dil birliğini sağlamak için en küçük bir çaba harcamıyor. Ama buna karşılık, biz de hiç ama hiçbir şey yapmamışız. Üç yılın, on yılın aldırmazlığı, unutmuşluğu değil bu. Yüzyıllardır Doğu Anadolu, tropik iklimlerin garip bitkileri gibi, kendi üzerine kapanarak yaşamış. Kendi sınırlarıyla ilgisi ancak bir başka seferberlik emri çıkınca, başı ezilmesi gereken bir yedi düvel olunca kesilmiş. Bu kez de yayan, yapıldak, o cepheden bu cepheye gidip gelmiş. Yemen çöllerinde, Trablus ve Kafkas cephelerinde telef olup gitmiş. Cumhuriyet'ten sonra da durum değişmemiş. Onlar yine kıraç topraklarının üzerinde her şeyden uzak yaşamışlar. Kimse dillerini, kültürlerini ve üretim hayatlarını bizimkine bağlamaya çalışmamış. Doğu Anadolu insanının yabancılığı bir yara gibi işlemiş. Hâlâ işliyor. Ve biz kendi toprağımızın öz insanlarına birer turist şaşkınlığı içinde bakıyoruz. Aynı hayret ve aynı korku ifadesi yüzleri bir bıçak gibi ikiye bölüyor. Yaptığımız tek davranış sadece bu." (s. 38-39) Yine değişen bir şey yok. TRT dönemi... Darbelerden kurtulamıyor Oktay, bu sefer de 12 Mart geliyor, kurumu askerler dolduruyor. Asker usulü brifingler veriliyor, işten olmamak için. "(...) Sonunda yakalandılar ve yok yere asıldılar. Radyo 7.30 sabah bülteninde idamları açıkladığında traş oluyordum. Tülây duvara yaslanmıştı. İçeri gittim, pikaba Dokuzuncu Senfoni'yi koydum. Finale, koro bölümüne geçtim ve sesi sonuna kadar açtım. Yapabileceğim buydu." (s. 53) Denizler hakkında yazılanlar. Schiller şiiri. Neşeye mi övgü, özgürlüğe mü övgü artık, bilmiyorum. Lakin o güzel insanlar, o çirkin, insanlığın leş çukuru darağaçlarında ölüp gittiler. İsmail Cem'le, Mehmet Barlas'la ilişkiler. Yaşasın Edebiyat adlı program mesela, Balıkçı ölmeden kısa bir süre önce görüşmüş Oktay. Balıkçı, "Laf çok, ömür yok be," demiş. Balıkçı'ya merhaba diyek? Merhaba! İş hayatı burada sonlandı, bundan sonra daha kişisel olaylar. Bohem hayat gibi, sanatçı dostlar gibi, Hayalet gibi. Bir dönemin yansıması var burada, edebiyatla ilgilenenlerin az çok merak ettiği mekanlar, insanlar. "Bohem, bir tarih döneminin sanatçıya biçtiği yaşam biçimiydi. Doğrusunu söylemek gerekirse seçim şansı yoktu: Şair olmak, yazar olmak bohemlikten geçer sanıyorduk biraz. Bu 40 yılda, sanatçılarla aydınlar ve kendilerini bu çevreye yakın sayarlar; üç askeri müdahale gördüler ve ara rejimlerde yaşamak zorunda kaldılar. Umutlar kırıldı ve umutlar doğdu." (s. 72) Kısaca şu: Yaşam çirkinleşmeye başladıkça çizginin dışına çıkmak istiyor insanlar. Sanatçı olmak şart değil. Doğ-oku-çalış-evlen-çocuk yap-öl zincirini daha en başlarda kıran insanlar görüldüğünde garipsenmiyorlar mı? "İşsiz, tembel, aylak, hayırsız..." Neler neler söylenir. Olması gereken şekilde yaşamayan insanlar için hayat zor, sanatçılar için elbette çok daha zor. Oktay'ın konu hakkında söyledikleri: "Söylemek bile fazla. Sanatçı bohemini, en berbat uyuşturucular aradığı ve kullandığı dönemde bile, lumpenden ayırmak gerekir. Amacı gerçekliği değiştirmek, bu yoldan da asla varolmamış bir dünya kurmak olan sanatçıya ne olmuşsa burada olmuştur. Yani yaşadığı toplumda. Kuşku yok: Toplumla uyuşan sanatçılr da vardır. Gelgelelim, zamanı yenebilenler, uzak geleceğe kalabilenler daha çok uyumsuzlar olmuştur. Uyumsuzluğun çeşitli sosyo/ekonomik ve kültürel/ruhbilimsel nedenleri var elbet. Burada söylenebilecek olan şu: Kimsenin yapamadığını yapmak, göremediğini görmek ister sanatçı. Buysa tehlikeli bir uğraştır. Açıklamak çünkü, rahatsız eder normlar benimsemiş insanı. Bu; yeni biçimlerin, düşüncelerin niçin ilkin sanatçılar, yazarlar arasında belirebildiğini ve onlar tarafından benimsenebildiğini yeterince açıklar." (s. 77) Sanayi Devrimi'nin zortlamasıyla birlikte düş güçlerine biraz daha sıkı sarılan insanlar değil miydi fantastiği, BK'yi bir anda patlatan insanlar? Bununla da yetinmediler, distopya adlı muazzam hazine keşfedildi. Verne'ın Yirminci Yüzyılda Paris'i aklıma gelen ilk örnek. Elbette bu yolu takip etmeyenler de var, zamanın Paris'inin bohem yaşamıyla yayılmış bir gettonun çeşitlilik hakkında vereceği çok fikir olmalı. Sanatçı manzaralarında çoğunu inceleyeceğiz. Cahit Sıtkı'yla bir anı: 16 yaşında bir genç olan Oktay, Cahit Sıtkı'yı Ankara'daki Şükran Lokantası'nda görür ve akşam aynı masaya otururlar. Cahit Sıtkı ketum, keyifsizdir. Ancak şiir okunduğu veya okuduğu zaman canlanır. "(...) O günlerde bana bir şairlik durumu gibi göründüğü şüphesiz olan 'içe kapanıklığın' anlamına ancak şimdilerde varabiliyorum: O tül perdenin ardında, horlanan, hiç sevilmeyen, sürekli suçlanan Türk aydınının, yazarlarının, sanatçısının simgesel heykeli olarak oturuyordu Cahit Sıtkı. Yüreğindeki acıyla taşlaşıp kalmış bir heykel." (s. 74) Cahit Sıtkı gibiler için kaçılacak tek yer meyhaneydi, bir de kafe-barlar vardı. Beyoğlu'nda sıklıkla karşılaşacağız buralarda. Baylan mesela, kuşağın sanatçıları en az bir kere Baylan'ı söyler. Ferit Edgü, Demir Özlü, Demirtaş Ceyhun, Orhan Duru, Yılmaz Gruda ve diğerleri Baylan'da takılırlarmış. Ülkü Tamer, Attila İlhan'ın da orada takıldığını söylerdi ama İlhan'ın görevi yazılacak bir yer bulmakmış. Bir yere gidiyor, orada yazıyor ne yazacaksa ve gençler de kendisini takip ediyor. Pek takılmalık bir durum yok yani. Hatta Oktay'a falan, "Sağlıktan vazgeçtim, asıl zamanınıza yazık ediyorsunuz," dermiş. Yüksel Arslan geliyor aralarına, 1955'te. Ferit Edgü getiriyor. Yüksel Arslan'ı anlatamam, tam avantgarde bir bay. Ressam diyeceğim, ressamdan da ötesi. Arslan'ın gençliğiyle ilgili anılar, bir işçi çocuğunun tek başına çıktığı sonsuz yolculuk. İlhan Berk'in çaldığı mısralar da var. Ülkü Tamer bir ilan bile yayınlıyor: "Bundan böyle şiirlerimi İlhan Berk'e okumayacağım." İlhan Berk harbiden de dostlarından dinlediği şiirlerden üç beş bir şeyler kırparmış, altına da kendi imzasını atarmış. "Şair mısra çalar," sözü ona ait. Cahit Irgat, Dürnev Turnaselli, Ömer Uluç, Sevim Burak ve daha bir sürü insan hakkında anılar var ama ben Oğuz'la bitirmek istiyorum, Hayalet Oğuz'la. O Pera'daki Hayalet'i tekrar okuyasım geldi, okuyacağım. Neyse, Oğuz Haluk Alplaçin. Düzenle ilgisiz bir hayatın sahibi. Evi olmadı, eşyası olmadı, parası oldu-olmadı, çünkü ele geçen para anında dostlarla yenirmiş. Tezer Özlü bahseder, Orhan Duru bahseder Oğuz'dan, o dönemin sakinlerinin tümü yakından tanır Oğuz'u. Böyle bir hayat yaşanmamıştır, Hayalet bir ilk oldu. Şunu verip bitireyim, lütfen izleyin: Kitap on numara, bence herkeşler okumalı. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

12 yorum

Oğuz_Ersagun

10.08.2026

Bir dönemin edebi çevresini oldukça güzel aksettirmiş. Allah rahmet etsin.

slymn16

30.12.2023

Ahmet Oktay daha çok okunması gereken bir isim. Bu kitabını da zevkle okuyacaksınız.

okur_tc_22

15.01.2020

İhtiva ettiği anıları okumak için hevesle aldığım bir eser.

nihat058

28.02.2007

Ahmet Oktay, 1950’den bu yana şahit olduğu olayları, basın ve sanat camiasını ve çoğunu yitirdiği sevdiklerinden kendisine kalanları yazdı “Gizli Çekmece”de. Ahmet Oktay’ın, iç içe geçen anılarının büyük bir bölümünü Babıâli anıları oluşturuyor. Oktay, geçmişte yaşananları hüzünle anımsarken dönemin bohem yaşantısını, pek çok ünlü ismi ve mekânı yeniden hatırlıyor ve hatırlatıyor okura. Gizle Devamını Göster

aydınlık1980

27.10.2025

Ahmet Oktay büyük bir kültür insanı. Tüm denemeleri okunmalı.

edremit1969

23.04.2022

ANILAR BİRİLERİ BİR YERLERDE BİR ŞEY YAŞARKEN BİRİLERİDE NELER YAŞAMIŞ DİYECEKSİNİZ.

ayşenn didem

22.12.2017

Şaşirarak okuyacaksıniz.Gercekten büyük emek verilmis

gok36

15.05.2005

Yazarın ilginç anıları bulunmakta Talat Aydemir darbe girişiminden TRT’de Mehmet Barlas’la yaşadığı anlaşmazlığa; İlhan Berk ve Edip cansever ile anılarına, milliyet gazetesindeki anılarına pek çok dönem ve kişi hakkında anılarını buluyoruz. Kitaptaki ilginç fotograflar hem belgesel yan katıyor hem de kitabı daha ilginç hale getiriyor. Attila İlhan’ın şapkasız halini merak edenler muhakkak bu kitabı almalı. Gizle Devamını Göster

senih kavlak

24.09.2025

Kendi yolunu yapan dağcı idi Ahmet Oktay, çoktan sonsuzlukta. Keşke daha çok anı yazsaymış, iyi - kötü hayatı biraz daha anlardık, insanın herkesin önüne geçmeyi amaçlamadan da üretebileceğini daha iyi bilirdik. yaşanan zamanlar insanlarla anlamlı, insanlarla güzel. O mekanlar o insanlar sayesinde mekan, o anılar o insanlar olmazsa bir hiç. Okuyun Ahmet Oktay'ı. Unutmayın sakın. Gizle Devamını Göster

Hasan Tan

11.02.2020

Ahmet Oktay'ın keyifli ve akıcı dili ile yakın tarihimizin, edebiyat, siyaset, medya camiasında çok keyifli bir yolculuğa çıkartıyor kitap.

black_lola

16.03.2017

Selim İleri’den Halikarnas Balıkçısı’na, Tomris Uyar’dan Edip Cansever’e, Behçet Necatigil’den Can Yücel’e sevdiğimiz nice yazı insanıyla unutulmayacak anılarda buluşmuş, bizimle paylaşmış Ahmet Oktay.

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Gizli Çekmece

Onaylı Yorumlar

Yorumlar