Osmanlı Dönemi tarikat usûlleri ve erkânları ile büyük benzerlikler gösteren Hâksâr yolu ne yazık ki ülkemizde tanınmamaktadır. Bu eksikliğin giderilmesine küçük bir başlangıç olması maksadıyla Hâksârî silsilesinin büyük şahsiyetlerinden kabul edilen Mestûr Alişâh’ın, bir mensur ve üç manzum eserini bir araya getirerek Hâksârî Feyizler adı altında neşrettik. Geniş bir edebiyat bakiyesi, renkli ve zengin tarihi, derin irfanı ve kültürü olan bu tarikatin yazılı kaynakları tanındıkça, Horasan menşeli tarikatlerimizin beslendiği menbaın daha iyi anlaşılacağı kanaatindeyiz.
Kitabın ilk bölümünde, hilkatin gayesi, tarikatin menşei, insanın kendini tanıması, Hz. Ali’nin hakikati, nefis türleri ve insan bedenindeki merkezleri, namazın bâtınî tarifi, dervişlikte hizmetin önemi, kulluğun tarifi, zikir çeşitleri, âşıkların mezhebi, harflerin esrârı, taayyünün hakikati, İslâm’ın ekmeliyeti, On İki İmâm zamanında tarikat gibi konulara değinilen Sırların Keşfi risâlesi yer almaktadır. Kürsînâme adlı on dört bendden oluşan bir sonraki manzum bölümde ise Hâksârî silsilesi yâd edilmektedir. Hemen akabinde yer alan Vecdnâme adlı manzum eser de bendlerden müteşekkil dört bölümden oluşmaktadır: Nasihatler, Mîraç, Zühd ve Dervişlik, Pîrlik. Yâdigârnâme adlı son bölümde ise, Hâksârî silsilesinden olup, “Baba Yâdigâr” ismi ile şöhret bulmuş Seyyid Muhammed adlı bir erene yazılan methiye yer almaktadır.
