“Varım Dediğinde Ağırlaşırsın, Hiç Olduğunda Göklere Ulaşırsın…”
İnsanı derinden saran, derinden sarsan kitapların yazarı Handan Özdemir, bu kez ruhun en mahrem, en sessiz odalarında demlenen düşüncelerini gün yüzüne çıkarıyor ve okurlarını sıcak, samimi bir deneme kitabıyla selamlıyor.
Hayatın o koşturmacalı, gürültülü sahnesinde üzerimize biçilen o “kusursuzluk gömleklerinden” ve “elalem ne der” prangalarından yoruldunuz mu? İnsan en çok kendi omzuna yükler ya dünyanın ağır yükünü... İşte Hiçliğin Kanatları, o omuzlardaki emanet yükleri usulca toprağa bırakmaya, kendimizi derin bir şefkatle affetmeye ve kendi hakikatimizle yüzleşmeye dair cesur bir davet.
Yazar, bizi kendimizden bile sakladığımız o derin sessizlikte, “Kalbi Kırıklar Kervanı”nın dilsiz ama ortak lisanıyla buluşturuyor. Yaşanan fırtınaların ve ağır hayal kırıklıklarının bizi kaskatı, hissiz bir taşa çevirmesine izin vermeden; ruhumuzdaki o derin yarıkların, çatlakların arasından sızan ilahi nura nasıl bakacağımızı fısıldıyor kulağımıza.
Kendi karanlık kozasına çekilmiş, manipülasyonlarla hırpalanmış yorgun bir tırtıl gibi hissettiğiniz anlar olduysa eğer... Korkmayın; bu kitap size kendi sınırlarınızı çizmeyi, sahte bağlardan kurtulmayı ve o muazzam kelebek kanatlarıyla kendi özgürlüğünüze uçmayı öğretecek. Çünkü bazen bitişler, yepyeni ve çok daha güçlü başlangıçların tohumlarını taşır.
Kendinize şefkatle dokunmak, o savaş zırhlarını çıkarıp kendi teninizle ve ruhunuzla barışmak için bu sayfaları aralayın. Hiçliğin Kanatları, sizi kendi gökyüzünüzün altında, kendi rüzgârınızla sessizce ve derinden esmeye çağırıyor.
Hazır mısınız bu eşsiz uyanışa?
