İnsan uzun süre düşünerek yaşar. Planlar yapar, hesaplar kurar, doğruyu arar. Zamanla fark etmeden bir şey olur: Bildikleri artar, ama taşıyabildiği azalır. Hayat ağırlaşır; zaman daralır. Sorun dışarıda değildir. Sorun, artık aynı biçimde devam edememektir. Bu kitap, düşüncenin nereye kadar taşıyabildiğini ve nerede geri çekilmesi gerektiğini izler. Bilginin, açıklamanın ve niyetin sınırına gelindiğinde ortaya çıkan sessiz eşiği görünür kılar. Ayrılığın nasıl yerleştiğini, yoğunluğun neden arttığını ve insanın hangi noktada durmak zorunda kaldığını anlatır. Çözüm sunmaz; çünkü burada çözüm, yeni bir sistem değildir. Okur, bu metinde yeni bir şey öğrenmez. Ama bildiği pek çok şeyi başka bir yerden görür. Hayat değişmez; bakış değişir. Düşüncenin sustuğu yerde his devreye girer. Ve insan, varlığını ispatlamaya ihtiyaç duymadan taşımayı öğrenir.
