A.H. Sayce, 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında Yakın Doğu üzerine en önde gelen uzmanlardan biriydi ve bu bölge hakkında birçok eser kaleme almıştır. Bu eser, Hitit uygarlığının büyüleyici tarihinin anlatımıdır. Hititler, kadim bir halk olarak bir ölçüde gizemini koruyan ve günümüzde pek çok kişi tarafından yeterince tanınmayan bir uygarlıktır; ancak Eski Yakın Doğu üzerindeki etkileri tartışmasız derecede büyüktür.
Orta Anadolu’da, başkentleri Hattuşa’nın yükseklerinden hareket eden Hititler, askeri güç ile ustaca yürütülen diplomatik hamlelerin birleşimi sayesinde, günümüz Türkiye, Suriye ve Irak ile Lübnan’ın bazı bölgelerini kapsayan geniş bir krallığı kontrol altına almayı başarmışlardır.
Mısırlılar, Asurlular ve Babilliler gibi çağdaşlarına kıyasla Hititler hem kültürel hem de coğrafi açıdan daha uzak bir konumda yer alıyordu. Hint-Avrupa dil ailesine mensup olan Hititler, Afro-Asyatik ve Sami halkların yoğunlukta olduğu bir çevrede bulunuyordu. Anayurtları Mezopotamya’nın kuzeyindeydi ve Nil, Dicle ya da Fırat gibi büyük nehir sistemlerine sahip değildi.
Hitit İmparatorluğu ayrıca komşularına kıyasla çok daha kısa ömürlüydü; yaklaşık MÖ 1800–1200 yılları arasında varlık göstermiştir. Bu süre, Yakın Doğu’nun diğer büyük krallıklarının çoğuna kıyasla oldukça kısadır.
