Bu çalışma, İbnü’l-Cevzî’nin Zâdü’l-Mesîr adlı tefsirini rivayet-dirayet ilişkisi bağlamında ele alarak müfessirin yorum yöntemini çok boyutlu bir şekilde incelemektedir. Eser, klasik bir rivayet tefsiri olarak farklı görüşleri derlemekle birlikte, müellifin tercih ve değerlendirmeleri üzerinden özgün bir dirayet perspektifi de sunmaktadır. Bu bağlamda çalışma, rivayetlerin âyetlerin anlam dünyasına etkisini, nesh, sebeb-i nüzûl, kıraat farklılıkları ve müteşâbih ifadeler gibi Ulûmü’l-Kur’ân konuları çerçevesinde analiz etmektedir. İbnü’l-Cevzî’nin mezhebî aidiyetleri ile aklî ve dilsel yorumları arasındaki ilişki de eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmektedir. Üç bölümden oluşan eser, müfessirin rivayetleri değerlendirme ölçütlerini, tercih kriterlerini ve yorum yöntemini sistematik bir şekilde ortaya koyarak Zâdü’l-Mesîr’in tefsir literatüründeki yerini ve özgün katkısını tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu yönüyle çalışma, klasik tefsir geleneğinin anlaşılmasına önemli katkılar sunmaktadır.
