“Silahı bırakıp cebimdeki kalemi çıkarıyorum.”
İnsan bazen savaştan, bazen çocukluğundan kaçamaz; bazen kendi zihninden bile çıkamaz. İçimdeki Kalabalık, görünürde sıradan hayatların içinde dolaşırken görünmeyen ağırlıklar taşıyanların yüklerini öyküleştiriyor. Kayıp bir sevgilinin peşinde savaş coğrafyasına uzanan bir kadın, annesinin ağrısıyla büyüyen bir çocuk, aylarını verdiği otelin açılışını bambaşka bir sona hazırlayan bir mimar, giderek yalnızlaşan insanlar... Gamze Güller, kurduğu güçlü atmosfer ve ayrıntılardaki titizliğiyle olanları görmekten ziyade, öykü kişilerinin zihinlerine girmeye davet ediyor okuru. Gerçekle hayalin, umutla yıkımın, sevgiyle saplantının birbirine karıştığı bu öykülerin temel izleği, insanın kendi içine yaptığı yolculuk.
İlk yayımlandığında dikkat çeken ve yıllar içinde farklı baskılarla okurunu bulmayı sürdüren İçimdeki Kalabalık, Gamze Güller’in edebiyat serüveninin başlangıç noktası olmasının yanı sıra, insan ruhunun en kırılgan ve en dirençli yanlarını aynı anda görünür kılan güçlü bir ilk kitap.
Neyin cezasını çekerdik bilemezdim. Küçüktüm, kimselere soramazdım. “Bizim evimiz neden hep karanlık?” diye sormak isterdim anneme, “Ben neden hep cezalıyım?” Havayı bütün gücümle içime çeker, küçük göğsüme iyice doldururdum ama nefesim yetmez, o pastanın üstündeki tek mumu, hiç söndüremezdim.
