Nietzsche’nin sarsıcı cümleleri, yalnızca felsefenin sınırları içinde kalmaz; insanın gündelik hayatına, korkularına, yaralarına ve kendisiyle giriştiği sessiz mücadeleye de dokunur. Çünkü onun düşüncesinde insan, tamamlanmış bir varlık değil; kendisini yeniden kurmaya çağrılan bitimsiz bir yolculuktur.
Fevziye Şimdi, bu kitapta Nietzsche’nin umut, hakikat, sevgi, korku, güç, unutma, müzik, daimi dönüş ve kendini aşma üzerine sözlerinden yola çıkarak insan ruhunun aydınlık ve karanlık yanlarına eğiliyor. Her deneme, bir düşünürün aforizmasını açıklamanın ötesine geçerek okuru kendi hayatıyla yüzleşmeye davet ediyor: Beklemek mi, harekete geçmek mi? Karanlığa bakarken ona dönüşmeden kalabilmek mümkün mü? Sevgi, insanı özgürleştirir mi, yoksa görünmez bağlarla kuşatır mı? Yaşadığımız hayatı yeniden yaşamaya “evet” diyebilir miyiz?
Bu sayfalarda Nietzsche, erişilmesi güç bir filozof olmaktan çıkarak insanın yarasına, cesaretine ve değişme ihtimaline eşlik eden bir düşünce yolcusuna dönüşüyor. Çünkü insanın gerçek gücü hiç kırılmamasında değil; kırıldığı yerden kendisini yeniden kurabilmesinde saklıdır.
Nietzsche ve İnsan, hayatı yalnızca seyretmek istemeyen, kendi içindeki uçuruma bakmaktan korkmayan ve bütün eksikliklerine rağmen kendisini aşmaya cesaret edenler için… Meral Kutluğ
