Bir ince belli bardakta çay soğur. Bir yorganın içine mahalleden kalan kumaşlarla birlikte eski hayatların küçük etiketleri dikilir. Bir şarkı, sevilen insan gittikten sonra evin içinde dolaşmayı sürdürür. Anahtarlar artık var olmayan kapıları, eşyalar unutulmuş dokunuşları, duvarlar yıllarca söylenememiş sözleri saklar.
Benan Bilek, İnce Belli’de gündelik hayatın içinden seçtiği nesnelere hafıza kazandırıyor. Mahperi Hanım’ın ellerinde bir yorgan, yalnızca kumaş parçalarından değil, kayıplardan, komşuluklardan ve bir mahallenin ortak geçmişinden oluşuyor. Zarife’nin elindeki ince belli bardaktan yükselen ses ise çocukluğun, kadın bedenine yöneltilen bakışların ve görünür olmanın ağır bedelinin içinden geçiyor.
Bu öykülerde sevgi bazen bir tabak pilavla, bazen sararmış bir yaprağa dokunan parmaklarla, bazen de yıllar sonra yeniden duyulan bir isimle kendini belli ediyor. Kadınlar, çocuklar, yaşlılar, unutulanlar ve bekleyenler; aile sırlarının, yasın, suskunluğun, arzunun ve geç kalmış yüzleşmelerin arasından kendi seslerine ulaşmaya çalışıyor. Eşyalar yalnızca tanık olmuyor, zaman zaman hikâyeyi insanlardan devralıyor.
İnce Belli, kaybettiklerimizin bütünüyle kaybolmadığını hatırlatan sıcak, incelikli ve güçlü bir öykü kitabı. Bize bazı hayatların büyük olaylarda değil, bir bardağın çınlamasında, bir kumaşın kokusunda, yarım bırakılmış bir çayda ve avuçta saklanan eski bir anahtarda yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Güçlü bir üslupla.
Hakan Akdoğan
