Bengal’in de içinde yer aldığı Hint alt kıtası, zengin tarihî ve kültürel birikimi ile dünya tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. Güney Asya’nın kalbinde yer alan bu bölge, öteden beri Asya, Afrika ve Avrupa arasında bir ticaret köprüsü olmuştur. Bu bölgenin bir parçası olan Bengal ise bunun yanı sıra sahip olduğu verimli toprakları ve zengin kaynaklarıyla tarih boyunca birçok yabancı gücü kendine çekmiştir. On altıncı yüzyılda Portekizlilerin, ardından Hollandalıların ve İngilizlerin egemenliğine giren Bengal, Avrupa’nın artan baharat talebi nedeniyle önemli bir ticaret merkezi haline gelmiştir. Hal böyle olunca da İngilizlerin sahip olmak istediği önemli bölgelerden birine dönüşmüştür. Nitekim bu amaçla İngiltere’de 1600’de İngiliz Doğu Hindistan Şirketi (EIC) kurulmuştur. Bu şirket kurulur kurulmaz Hindistan’da ticaret faaliyetlerine başlamış ve yerel halka karşı kazandığı 1757’deki ‘Palâsî Muharebesi’ ile bölgeye, İngiltere adına hâkim olmuş, böylelikle İngiliz sömürge yönetimi başlamıştır. EIC’nin kâr odaklı ve tekelci politikaları, Bengal’in ekonomik ve sosyal yapısını derinden etkilemiş, tekstil ve ipek endüstrisi büyük zarar görmüştür. Bengal’in yerel ekonomisi, İngiliz sanayisinin ihtiyaçlarına göre şekillendirilmiş ve Bengal tarımı tamamen İngilizlerin ihtiyacına göre yeniden biçimlendirilmiştir.
