İslam siyaset felsefesi, yasa fikrini yalnızca normatif bir düzenleme alanı olarak değil, insanî yetkinlik, toplumsal düzen ve aklî temellendirme sorunlarıyla iç içe geçmiş bir düşünce alanı olarak ele alır. Bu çalışma, yasa kavramının İslam düşüncesindeki teşekkülünü, antik felsefeden İslam dünyasına intikal eden metinler, bu metinlerin tercüme ve alımlanma biçimleri ve klasik İslam filozoflarının özgün katkıları üzerinden incelemektedir.
Platoncu ve Aristotelesçi mirasın parçalı ve dolaylı aktarımı çerçevesinde şekillenen bu düşünce zemini, yasa koyuculuk, siyasal meşruiyet ve amelî ilimler arasındaki ilişkiyi yeniden düşünmeyi mümkün kılar. Titizlikle yürütülen metin çözümlemeleriyle bu çalışma, İslam siyaset felsefesini, mirasın aktarıldığı bir alan olmaktan ziyade kavramların dönüştürülerek yeniden üretildiği bir düşünce sahası olarak okumayı teklif etmektedir.
