İsmail Raci Farukî… Bir ilim adamı, bir mütefekkir. Ve bir dava adamı.
“İsrail Problemi ve İslâm” –adı bile ürkütüyor insanı. Zira burada bir mesele değil, bir yara var. Yüzyıllık, kanlı, vicdan sızlatmayan bir yara.
Farukî, bu eserinde İslam’la İsrail arasındaki o dolaşık, o çetrefilli ilişkiyi didik didik ediyor. Tarih de var, siyaset de, teoloji de. Ama hepsinden öte: Hakkın ve adaletin sesi. Sesini yükseltmekten çekinmeyen, Batı’nın maskesini indiren bir ses.
Müstemlekecilik, Siyonizm, toprak, kimlik… Bunlar boş laflar değil. Bunlar bir milletin bağrına saplanmış mızraklar. Farukî, Filistin toprağını, Filistinliyi, mazlumun ahını unutmayan bir adam; o da bir Filistinli.
“Akademisyenler için” mi? Elbette. Ama asıl gençler için, davanın ne olduğunu merak eden yürekler için. Farukî, Müslüman coğrafyasının çığlığını Batılı usullerle, Batı’nın anlayacağı lisanla haykıran ender adamlardan. Bir filozof, bir âlim, bir meczup kadar cesur.
Bu kitap bir dava kitabıdır. Umudun ve direnişin kitabıdır. Bir haksızlığa isyanın, İslâm’ın adalet terazisinde tartılmış hâlidir. Onu okuyan yalnızca bir mesele öğrenmez; kendini sorgular, düşer, kalkar, belki de yürümeyi yeniden öğrenir.
İşte bu yüzden Farukî’yi okumak, bir duruşu okumaktır. Bu kitap, İsrail-Filistin meselesine dair herkesin fısıldayıp da kimsenin haykırmaya cesaret edemediği şeyleri söyler.
