Dost Kazanma İnsanları Etkileme Sanatı KAPRA YAYINCILIK

Kırk Yedi'liler

Name: Kırk Yedi'liler
Author: Füruzan
ISBN: 9789753635226

Füruzan | YAPI KREDİ YAYINLARI

58 yorum

Kırk Yedi'liler en çok sözü edilen "12 Mart Romanı"...
Ama 12 Mart'ta neler olup bittiğini anlatmıyor bu 468 sayfa.
"12 Mart" ı yaşayan çoğu 47 doğumlu bir genç kuşağı anlatıyor.
Füruzan'ın bu ilk romanı, 1975'te Türk Dil Kurumu Roman Ödülü'nü almıştı.

"Füruzan çağdaş Türkiye'nin önemli yazarlarından biri. Onun edebiyatı çağdaş Avrupa edebiyatının en güzel örnekleri olarak yerini alırken, yine de ülkesine özgü olan her şeyi de birlikte getiriyor."
Frankfurter Allgemeine Zeitung, Almanya

Ürün Alternatifleri

CAN YAYINLARI

Liste Fiyatı: 560,00TL

Yayın Tarihi: 13.03.2018

ISBN: 9789753635226

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 518

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: 3. Hm. Kağıt

Boyut: 13.5 x 21 cm

Bu üründen 2.121 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Yerli)

Kitapyurdu Fiyatı:

338,80TL

Kazanacağınız Puan: 678

SATIŞ VAR (Geçici Olarak Temin Edilemiyor)

124 kişi

15 kişi

103 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

86 kişi takip ediyor

Füruzan

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 38 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Parasız Yatılı • Sevda Dolu Bir Yaz • Akim Sevgilim

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Parasız Yatılı

169,20TL 260,00TL

Sevda Dolu Bir Yaz

189,75TL 300,00TL

Akim Sevgilim

88,55TL 140,00TL

Gül Mevsimidir

139,15TL 220,00TL

Ürünü İncele

Kırk Yedi'liler

338,80TL 560,00TL

Ürünü İncele

Gece Yarısı Mavisi

157,45TL 250,00TL

Berlin'in Nar Çiçeği

286,00TL 400,00TL

Kuşatma

145,20TL 240,00TL

Ürünü İncele

Kış Gelmeden - Sevda Dolu Bir Yaz

144,00TL 180,00TL

Yaz Geldi / Seçme Öyküler

101,20TL 160,00TL

Benim Canım Acımaz Zihnine Hakim Ol ve İmkansıza Meydan Oku David Goggins PEGASUS YAYINLARI

Akıl Defteri - 2019 Takvimli Posterler Duvarlarınıza Renk Katıyor!

Mehmet Utku Yıldırım

Kırk Yedi'liler

15.09.2020

Vücudun korkması. Ömer Seyfettin'in Perili Köşk öyküsünde vardı. Periye dokunmadan önceki andan bir monolog. Emine'de şöyle oluyor: "Emine," diyordu. "Korkma. Nasıl olsa bu bitecek. Kimseyi ele vermedin; verecek kim vardı ki. Geçecek hepsi. Sen güçlü kızsın. Olduğun yeri biliyorsun. O yere aklınla, yüreğinle geldin. Korkmaktan utanma. Vücudun korkuyor..." Aklın vücuda söz dinletemeyişi bir değil mi? Periye dokunmak, işkenceden korkmak çok mu farklı? Bilinmeyenin korkusu, insanoğlunun en derin korkusu değil miydi hani, hele hele 24-25 yaşında bir kız için? Selahattin kızı Emine Semra Kozlu. Nüveyre'den doğma. Doğum 1947. İstanbul. Beşiktaş. Nereden başlasam? Emine İstanbul doğumlu. Ailecek Erzurum'a gidiyorlar çocukken, anne baba öğretmen. Cumhuriyetin ilk öğretmenleri. Vatana, millete hayırlı bireyler yetiştirmeleri için idealizm pompalanmış emekçiler. Kardeşinin adının Kubilay olmasından belli değil mi? Bir de Seçil var, abla. Esaslar bunlar. Kurgu şöyle: 72'de yakalanıyor Emine, sorguya çekiliyor. İşkenceler çok fena. Bu noktada geçmişe dönüşler hakim. Bunları ikiye ayırabiliriz: Büyükler: Erzurum anıları, üniversite arkadaşlarının anıları. Bu üniversite arkadaşlarının bahsi geçtiğinde yukarıda yazdığım şekilde arkadaşların tutanağa mı diyeyim, neye diyeyim bilemedim, yazılı bir belgeye geçirilmiş isimleri, cisimleri yer alıyor. Bunlardan başka Seçil'in intihar girişimi var. Oraya geleceğim. Küçükler: Bilinç akışı gibi. Bir yerden küçücük bir olay çağrışıyor, bir paragraflık bir geriye dönüş yaşıyoruz, sonra kurgunun asıl yolundan devam ediyoruz. Adım adım inceleyeceğim şimdi. Ben böyle güzel bir nokta yakaladığım zaman sayfanın üst köşesini kıvırırım. İçim de acımaz. O kadar para veriyorum kitaba, onun da canı yanacak arkadaş. Her şey karşılıklı. Allah Allah yav. Neyse, o köşelerden de kopya çekeceğim biraz. Erzurum: Erzurum, Emine'nin siyasi olmayan yönünün geliştiği yer. İnsanlığının diyeyim. Erzurum'da kaldıkları ev iki katlı. Alt kat buz gibi, üst katta soba yanıyor, nispeten daha iyi. Apartman dairesine taşınmaya çalışıyorlar. Sürekli daha iyiyi kovalayış var, daha iyiye ulaşma arayışı var ailede. Anne Nüveyre. Sahip olduğu idealizmle kişiliği birleşmeyen bir kadın. Elinde bir öğretmenlik, katakulli sonucu evlenmek zorunda bıraktığı bir adam ve üç çocuk var. Kazanmaya oynuyor, kaybetmeye tahammülü yok. Çocuklarının hatalarına hele, hiç yok. 70'lere doğru Emine'yi evlendirmeye çalışırken şunları söylüyor: "Aç açık olmayınca mutsuzluğa alışılıyor kızım. Herkesi nasıl yaşıyor sanıyorsun yani. Ailelerin çoğunluğu... Yorgunluk var Emine çocuğum, yorgunluk." Anne böyle. Seçil de bir teğmendi galiba, ona aşık oluyor. Annesi kızını İstanbul'a yollayıveriyor çat diye. Öyle bir anne. Baba biraz anlayışlı gibi gözüküyor, sessiz. Öyle bir eş varken normal. İclâl diye bir öğretmen var, şeker gibi kadın. Emine'nin en sevdiği öğretmeni. İclâl, sevdiği evli bir erkekle basılınca doğruca Erzurum'a gönderiliyor, orada öğretmen oluyor. İşte Türk kadınlarının en büyük eğlencesi olan dedikodu devreye giriyor burada. Bu dedikodular üstünden hem Nüveyranım'ın karakterini, hem de dönemin ahlaki, sosyolojik, psikolojik falan yorumunu öğreniyoruz. Kadının İclâl için dediği şeye bak: "İyi ailesi olsa öğretmen olur muydu?" Kadın problemli, baba suskun, çocukların biraz manyak olması kaçınılmaz. Bak çok ince noktalar var anneyle ilgili, almazsam olmaz. Konu yine İclâl. "Birden annesinin, 'Demek ki bayağı tutulmuş İclâl'e adam,' deyişindeki özlemi sezerdi Emine. Oysa yüzünde açık vermeyen bir örtülme olurdu annesinin." Her şeyi de almak istemiyorum, 113. sayfada kadın-erkek meselesinde kadının düşündükleriyle ilgili güzel şeyler var mesela. Anne burada bitsin. Anne böyle yani. Seçil... Seçil bir zenginle evleniyor sonra, intihar girişiminde bulunuyor. Oğlu oluyor, pek umursamıyor. Hayatından memnun değil. Öylesi bir parçalanmışlıkta zaten memnun olması da pek mümkün değil. Başka bir şey söylemiyorum Seçil hakkında, okuyan bilsin. Kubilay varla yok arası bir şey, içten pazarlıklı bir genç izlenimi bırakmıştı bende. Anneye çekmiş olabilir. Erzurum'da ilgimi en çok çeken kişi Leylim nine oldu. Bir Marquez romanından fırlamış gibi bu ninemiz. Açlık yüzünden bir torununu alıp Kars'tan Erzurum'a yürüyor. Torun Kiraz, sonradan Emine'nin en yakın arkadaşı oluyor ve onlarda kalıyor. Bu vesileyle Leylim nine de arada geliyor, bu iki kızcağıza uyku vaktinden hemen önce yaşamla ilgili çok güzel şeyler anlatıyor. Romanın TDK'dan ödül almasının en büyük etkeni bu Leylim nine bence. Dil, kelimeler çok güzel. Üniversite arkadaşları/İstanbul: Burada Emine kızımız artık bir üniversite öğrencisi, devrimci. Etrafında bir sürü arkadaşı var, bu arkadaşların çoğunun akıbetini biliyoruz aslında, anlatmaya gerek yok. Kitabın kapağına bakmak yeterli. Soldaki Mardin doğumlu arkadaş muhtemelen Haydar. Emine'nin sevdiği adam. Abisinin uğraşlarıyla okuyor, yoksa çiftçi olacak. Haliyle fakirliğin bilincinde, İstanbul'a gelip iktisat okuyor ve bir eylemde yakın arkadaşı Zülkadir'in vurulup ölmesine şahit oluyor. Yine diyorum; anlatmaya gerek yok. 70 başlarının kaotik ortamında bir grup gencecik insanı izliyoruz. Kurgusal yapıyı anlatmıştım. Kitabın ortalarının sonunda, sonlarının başında işkence zamanına dönüyoruz ve bir iki geriye dönüş dışında o zamanda kalıyoruz. İşkence tasvirlerini nasıl anlatayım şimdi. "Çok güzel" dersem içim huzursuz olacak. Erkek-kadın mevzusu demiştim. Başka bir örnek: "Eh... bak en iyi sözü ettin, "bir erkek gibi" lafının alaylı yükünü çocukluğumuzdan beri biliriz. Bir kadın gibi olmak, bir erkek gibi olmak... bunlar iki cinsin sınırlarına çekilmiş çok kurnazca düzlemler Seçil." Gerisi geliyor. Haydar'ın kendini anlattığı sahnelerde bir Anadolu insanının sıcaklığını, içtenliğini buluyoruz. Eleştirel boyut elbette mevcut, hükümetlerin politikalarından çokça çekmiş, torpil olmadan iş dönmeyeceğine inanan, devlet karşısında ezilmiş insanlar bunlar. Haydar gibi bataktan çıkmak isteyen insanlar oluyor. Haydar çıkıyor, adam zeki beyler. Sınıfsal bir eleştiri var burada. Sayfa 302'de başlıyor. Daha da yazmıyorum, zira hem karnım aç, hem de ne yazcam. Pazar günü sabah sabah yazı yazıyorum ya. Bir gideyim uyuyayım. Seçil'in intiharı kalmıştı. Yaşamına, ailesine uyum sağlayamadı. Uyumsuzdu, dayanamadı diyelim. Çok güzel kitap, zengin. Okuyunuz. İyi günler. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

58 yorum

Furkan Çetin

08.10.2025

Edebiyatımızda Füruzan olayı.. Füruzan'ın adını ilk defa Sait Faik öykü ödülü tarihçesinde görmüştüm. O zamanlar öyküde menzilim, yol arkadaşım hep Sait Faik'ti. Füruzan'ı ilk defa okuduğum zamanı hatırlıyorum. Sait Faik'te olmayan o düzen, öykünün dört başı mâmur hali vardı Füruzan'da. Elbette iki yazarı kıyaslamak doğru olmaz ancak burada varmak istediğim; Füruzan'ın, öykünün ustaları seviyesinde ve yer yer onların hayal bile edemediği edebiyat sokaklarına girmiş, oraları gezmiş ve bize oralardan öyküler derlemiş olmasıdır. 47'liler ismi basit ama konuyla ilgili sağlam ipuçları verir bize. 68 öğrenci olaylarını, öğrencilerin belki de ilk defa Türkiye'de siyasi olaylara katılmasını anlatır. Bazı sahneler öyle gerçekçi çizilir ki, kendinizi o an orada yaşananları izliyor, konuşmaları dinliyor zannedersiniz. Bu tarz bir anlatımı Ahmet Hamdi'nin Mahur Beste'sinde görmüştüm en son. Edebiyatımızda Füruzan olayı.. Modern edebiyatımızın en güzel olaylarından biridir. Gizle Devamını Göster

Anıl Vural

27.09.2024

TÜRK EDEBİYATI KLASİĞİ OLDU FÜRUZAN DA... ŞİMDİ SONSUZLUKTA... PARASIZ YATILI KİTABI VE 47;LİLER DÖNEMİNİ BAŞARIYLA ANLATAN İKİ YAPITTIR. 47LİLER ÖZEL BASIMI DA ÇOK ŞAHANE BASIMIYLA ,ÇOK İYİ

ksnx

13.02.2024

Tek kelime ile muhteşem bir eser, defalarca okudum.

Mehmet Kaya

11.12.2022

Dönem ve olaylar güzel ama anlatım zayıf kalmis

bupehlivan

20.08.2025

kadın yazarlarımızın ne kadar başarılı olabileceğini gösteren ilk örneklerinden. harika bir psikolojik ve toplumsal tahlil romanı

SihirliFlut

22.09.2024

Bu nasıl bir kitap. İçinize işliyor, içinizi parçalıyor. Su gibi akıp gidiyor. 47'liler... İnandıkları uğruna yaşayan güzel insanlar.

Başak Ankuttepesi

24.08.2023

Dönemin siyasal olaylarına değinen roman kurgusunda eserdir.

SYRKBSN

28.08.2022

Henüz ülkenin damarlarlarında emperyalizme, haksızlığa ve zulme tepki ve kan verildiği zamanlar... Bu zamanlarda geçen ömürler, tükendikçe anlam bulan, anlamını yitiren çocukluk ve gençlikler... Usta, Emine' nin içinden kendini, insanı, sevgiyi, kötülüğü ve tarihi anlatıyor. Bugüne yabancı hissedenler, dünün sahiciliğini okumalı.... Gizle Devamını Göster

Ulaş Deniz

14.06.2025

Firüzan' eşsiz bir kalem.Roman 68 kuşağının içsesi.Mutlaka okunmalı.

secilj

19.06.2024

Adım bu kitaptaki bir karakterden konmuş, bu sebeple merak ederek okudum. Güzeldi, okumaya değer…

Serhat Çetintaş

16.04.2023

Çok değerli dönem romanlarından biri. Anadolu’nun bir şehrinden kent yaşamına dönüşün kardeşler arasındaki keskin farklılıklarla örüldüğü 12 Mart be 68 kuşağına göndermeler yapan nadide bir eser. Çok sürükleyici değil ama hergün 45-60 dk. ayırarak bir hafta içinde okunabilir

YASİN YALÇIN DĞLGAR

31.10.2021

Füruzan'ı tanıdığım eseri. Kendimden bir şeyler hissettirdi.

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Kırk Yedi'liler

Onaylı Yorumlar

Yorumlar