Norveçli filozof Lars Svendsen, Korkunun Felsefesi’nde modern hayatımızı adım adım işgal eden korku duygusunun peşine düşüyor. Terör tehdidinden güvenlik politikalarına, medyanın felaket senaryolarından dinî ve siyasi söylemlere kadar, korkunun nasıl bir yönetim aracına dönüştüğünü inceliyor. 11 Eylül sonrası güvenlik söylemleri, insan haklarının ne ölçüde pazarlık konusu edildiği, “özgürlük mü, güvenlik mi” ikilemi ve siyasetçilerin korkuyu nasıl araçsallaştırdığı, Svendsen’in keskin ve yer yer provokatif analizleriyle masaya yatırılıyor. Ona göre asıl tehlike, dışarıdaki “düşmanlar”dan önce, korkunun bizzat yaşamlarımızın dokusunu zehirlemesinde yatıyor.
Svendsen sadece siyasetin ve medyanın kurduğu korku rejimini anlatmakla kalmıyor; korkuyu duygular felsefesi içinde konumlandırarak Aristoteles’ten Hobbes’a, modern etik ve psikoloji tartışmalarına uzanan geniş bir düşünce hattı çiziyor. Biyolojik, toplumsal ve bireysel boyutlarıyla korkunun nasıl oluştuğunu, hangi durumlarda bizi felce uğrattığını, hangi koşullarda ise akıl ve deneyimle yönetilebileceğini tartışıyor. Korkunun Felsefesi; “korkunun kendisini” sorgulamaya çağırırken korkuya teslim olmadan, daha özgür ve daha güvenilir bir toplumsal hayatın imkânlarını aramaya teşvik ediyor.
