Bazı yol ayrımlarında dururuz. Sanırız ki o an, yalnızca bize aittir karar.
Oysa çok daha önce, hiç tanımadığımız birinin attığı bir adım, söylediği bir cümle ya da yaşadığı bir kırılma, maruz kaldığı bir olay ya da koyduğu bir kural çoktan bizim yolumuzu çizmiştir. Adeta bir ustanın elinden çıkan dikiş, bir başkasının kaderine bağlanır. Zaman, görünmez bir tezgâhta, insanları birbirine dikerek akar.
“Kösele Kundura, Kauçuk Zaman” bu gizli bağların, geçmişten bugüne uzanan zincirine takılanların romanıdır.
Bir zamanlar bu ülkenin zanaatkarlarının elinden sabır ve incelikle çıkan ömürlük kunduralar uzun yıllar özenle giyilirdi. Değişen zaman, değişen nesiller ve gerçekler yerini hızla üretilen ancak daha düşük kalite vaat eden, kauçuk ayakkabılara bıraktı.
Yani kösele kundura, kauçuğa dönüştü; tıpkı zamanın ve insanların dönüşümü gibi.
Binnur Şahinkaya bu romanında, insan emeğinin zorunlu dönüşümüyle, farklı insanların hayat örgüsünü aynı potada eritiyor.
Geçmişle bugünün, ustalıkla tüccarlığın, sabırla tüketimin çatışmasını derin bir insan hikâyesine dönüştürüyor.
Belki de her birimiz, kendi açtığımızı sandığımız yollar yerine, yıllar önce başkalarının bıraktığı izlerde yürüyen insanlarız.
Ve belki de, bir kösele kunduranın sağlam dikişinde hâlâ bir zamanın kalp atışı, bir ustanın nefesini yakalarız.
Bu roman, sadece bir ayakkabının değil, insanın, toplumun ve hatta dönemin ruhunun değişimi üzerine kaleme alınmıştır.
