Kültürün küreselleşmesi ile modernizmin temel argümanlarını reddetmeye başlayan postmodern(!) insan; küreselleşen kültürel değerlerle kuşatılmasına ve özgürlüğü kısıtlanmasına karşın özgür olduğu manipülasyonuyla tutsaklaştırılmaktadır.
Tüketim kültürü ile de bağlılık ve güven duyguları şekil değiştirmekte ve bir insana bağlanmak dahi “bir sonraki insanı bulana dek” şartıyla ilişkilendirilmektedir. Popüler kültür değerleriyle de küresel ölçekte bireyler ve toplumlar, tek tipleştirilmekte ve bir anlamda, belirli bir şablona endeksli olarak üretilmekte / yeniden üretilmektedir. Artık bu nedenledir ki bireysel beğeniler, çoğunluğun beğenisi olmaktan öteye gidememekte ve çoğunluk tarafından beğenilenleri beğenmeyenler, çoğunluk tarafından beğenilmemektedir.
Özellikle medya tarafından genel olarak kullanılan ve özde de manipüle edilen politik doğruculuk söylemleri de izleyicilerin/okuyucuların tutumlarını ya direkt ya da dolaylı olarak etkilemekte ve şekillendirmektedir.
Kültürün Küreselleşmesi: Postmodernizm, Tüketim Kültürü, Politik Doğruculuk ve Söylem Tartışmaları kapsamında; “postmodernizm”, “tüketim kültürü” ve “politik doğruculuk ve söylem” olguları Jean Baudrillard, Max Horkheimer, Theodor W. Adorno, Michel Foucault, Antonio Gramsci, Louis Althusser, Hannah Arendt, Jürgen Habermas, Norman Fairclough, Teun A. van Dijk ve Ruth Wodak okumalarına endeksli olarak ele alınmakta ve belirli boyutlarıyla ortaya konulmaktadır.
