Rasûlullah'ın seçkin özelliklerinden biri de, yakınlarına karşı gösterdiği yakın ve sıcak alaka idi. Hz Peygamber’e Cebrail ilk geldiğinde korkarak evine gelmiş ve olayı eşi Hz. Hatice'ye açmıştı, oda “öyle deme, Allah'a yemin ederim ki, Allah hiçbir zaman seni utandırmaz. Çünkü sen akrabana bakarsın, işini görmekten aciz olanların yüreklerini taşırsın, fakire verir, misafiri ağırlasın, uğradıkları musibet ve felaketlerde halka yardım edersin” diyerek. O’nun bu üstün özelliğine işaret etmişti. Kur'ân'a göre insanın yalnızca yakın akrabalara değil komşulara, yetimlere, muhtaçlara, misafirlere, hizmetçilere, birlikte çalıştığı arkadaşlara karşıda riâyet etmesi gereken birtakım görevleri vardır. Her zaman olduğu gibi bugün de, insanlığın en fazla ihtiyaç duyduğu şey huzur ve mutluluktur. Bu mutluluk, insanın tabii çevresini meydana getiren aile, akraba ve komşularına göstereceği ilgi, şefkat, sevgi ve merhametle ve onlara karşı taşıdığı sorumlulukları yerine getirmekle başlar. İşte Kur’ân, insanlara akraba haklarına riayet ve insanlara karşı birtakım görev ve sorumlulukları emrederken; fertleri birbirinden hoşnut, aileleri mutlu, herkesin haklarına saygılı, huzurlu bir toplum hedeflemektedir.
