Sayısız sûfînin yanında, İslâm dünyasının en ünlü sûfîleri olarak bilinen Muhyiddin İbni Arabî ile İmam Gazzâlî de, tasavvuf konusundaki ilk bilgileri Kuşeyrî Risâlesi’nden öğrenmişler, ruhen ve mânen bu Risâle’den beslenmişlerdir.
Bu eser, İbn Haldun’un Mukaddime’sinde övdüğü hem âlim hem de sûfî olan bir İslâm büyüğünün, Allah’ın yeryüzündeki bütün kullarına, ruhlarını kurtarabilmeleri için özenle hazırlayıp sunduğu paha biçilmez bir armağanıdır.
İslâm’ı bir sahâbe gibi yaşayan Abdülkerim Kuşeyrî’nin taşa bile hitap etse onu eritebilecek, vaaz ettiği camiye şeytan getirilip bağlansa ona dahi tövbe ettirecek güçte bir veli olduğu söylenir.
Kuşeyrî’nin bu eseri, insanı kendisiyle yüzleştiren, yapıp ettiklerine ayna tutan ve Allah yolunda ihlâsla yürümeye teşvik eden muhteşem bir mânevî rehberdir.
Kitapta yer alan bazı menkıbeleri okurken insan gözyaşlarına hâkim olamaz; Allah’ın affediciliğini okuduğu satırları görünce de umutlanır ve içi ferahlar.
Eserin sayısız yerinde okuyucu kendini hesaba çeker ve iyi bir kul olmanın yollarını aramaya başlar.
İnsanoğlunun Allah’ı bırakıp maddeye tapar hâle geldiği, haram-helâl anlayışının neredeyse ortadan kalktığı günümüzde bu kitap, hem bu dünyada mesut ve sakin bir hayat sürmek hem de âhiretini kurtarmak ve Rabbinin huzuruna yüz akıyla çıkabilmek isteyen kimselere sonsuz mânevî yardımlar sağlar.
