Türk toplumunda insanlar kendilerine lider olacak insanların her anlamda eksiksiz ve doğru olmasını beklerler. Bu açıdan kamu kurumlarında liderlik ve yöneticilik yapacak kişilerin öncelikle iş ahlakı açısından çalışanlarına ve topluma karşı örnek bir şahsiyet olması beklenmektedir. Örnek bir lider olacak kişinin yetiştiği sosyal ve kültürel ortamın değerleri önemlidir. Zira kendisinin taşımadığı “iyi” özellikleri yönettiği insanlardan beklemesi liderlik açısından olumsuz bir durum ortaya çıkaracaktır. Eski Türk toplumlarında liderlere atfedilen kutsallık anlayışının günümüze yansıması, kendisinde olmayan bazı ahlaki tutum ve davranışların kendisini yöneten yönetici ve liderlerde olmasını tabii bir gereklilik olarak görmesine yol açar.
Yönetilenler kendilerinin eksik olduğu konularda liderlerinin tam olmasını beklerler. Türk tarihinde iyi ve kötü sonuçlar doğuran tüm devrim ve hareketler yukarıdan aşağıya doğru organize olarak gelmiştir. Yani lider yetenekli ve iyi ise iyi sonuçlar ortaya çıkmış ve başında bulunduğu devlet en uzun ve parlak dönemini yaşamış, lider yeteneksiz ve kötü ise devletlerin ömürleri de bir o kadar kısa olmuştur.
Bu doğrultuda, liderlik ve iş ahlakının inceleneceği bu çalışmanın birinci bölümünde ilk olarak yönetim ve liderlik kavramları teorik çerçevede ele alınarak yönetici ve lider arasındaki farka değinilmiştir. Daha sonra liderlik özellikleri ile liderlik modelleri açıklanmış ve bu bağlamda “ahlaki liderlik”, “dönüştürücü liderlik”, “etkileyici liderlik”, “hizmetkâr liderlik” ve “karizmatik liderlik” modelleri ele alınmıştır. Çok yönlü lider örneği olarak Aliya İzzetbegoviç incelenmiştir.
