Bazıları onu yalnızca bir “meyhane şairi” sandı. Bazıları küfründe kaldı, bazıları neyindeki yangını duydu. Oysa Neyzen Tevfik, hakikati sokaklarda arayan son büyük kalenderlerden biriydi.
Bir elinde ney, bir yanında hicran, dilinde bazen dua bazen isyan… Mevlevîhânelerden Bektaşî dergâhlarına, İstanbul’un arka sokaklarından Kahire’nin harabelerine uzanan sıra dışı hayatında; şiiri, musikiyi ve irfanı birbirine kattı. Yaşadığı çağın ikiyüzlülüğüne karşı kahkahasıyla, hicviyle ve sarsıcı sözleriyle direndi.
Bu kitap, Neyzen Tevfik’i yalnızca efsanelerle anılan “serseri bir şair” olarak değil; derin bir tasavvuf birikimine sahip, melâmet meşrep bir hak âşığı olarak yeniden okumaya davet ediyor.
Şiirleri, hatıraları, dostlukları, nükteleri ve iç yangınıyla…
Neyzen’in sesi hâlâ duyuluyor: Bir ney taksiminde, bir şathiyyede, bir yalnızlık gecesinde.
