Kur’ân’ın yorumuyla ilgili farklı yönelişlerden birisi, Hint alt kıtasında sistemleşmiş, daha sonra bir ekol haline gelmiş, Kur’ân’a tekrar dönülmesini dile getiren Kur’âniyyun ekolüdür. Kur’ân’a metin merkezci yaklaşarak, her şeyin Kur’ân’da bulunduğunu ileri süren ve te’vile sonuna kadar kapılarını açan bu ekol, geleneksel yaklaşıma eleştirilerde bulunmuştur. Bir diğer yöneliş ise Kur’ân’ın tarihsel yorumudur. Kökeni itibari ile Batı kaynaklı olan bu düşünce, tarihsellik, tarihsel yorum ve tarihselcilik gibi birbiri ile çelişkili isimlerle ifade edilmektedir. Meselenin araştırmacılar tarafından farklı şekillerde algılanması konuyu daha da karmaşık hale getirmiştir. Elinizdeki bu çalışmada, modernizmin ortaya çıkardığı, çoğu zaman tartışma gündemini oluşturan konular, ayrıntılarına dalmadan incelenmeye, ekol mensuplarının fikirlerinden hareketle de ekolün Kur’ân-ı Kerim ile ilgili anlayışı tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca çalışmamızda, Kur’ân’ın yorumlanmasında tarihselci yorumun imkân ve sınırlılıkları üzerinde durularak, nasıl istifade edileceği hususu üzerinde durulmuştur.
