Paladyum İstanbul'un Kalbindeki Sır Leigh Turner | FENİKS KİTAP

Ne Okusam Listeleri:

Mola

Name: Mola
Author: Mario Benedetti
ISBN: 9786057496140

Mario Benedetti | YEDİ

10 yorum

“Belki bu istisnai bir durumdu ama ne olursa olsun o an yaşadığımı hissettim. Göğsümdeki bu baskı yaşadığımın göstergesiydi.”

49 yaşında, dul, üç yetişkin çocuğuyla mesafeli bir ilişki yaşayan ve hayatı işiyle evi arasında geçen Martín Santomé’nin emekliliği yaklaşmaktadır. Emekli olunca bahçe işiyle ilgileneceğini veya gitar çalmayı öğreneceğini veya emekliler her ne yapıyorsa onu yapacağını varsayar, ancak aynı işyerinde çalıştığı bir genç kadına âşık olmayı hiç beklemiyordur. Başladıkları ilişki Martín’in sakin varoluşunu canlandırır ancak günlük rutinine ve ruh hâline verdiği bu mola kısa sürer. Yayımlandığı 1960 yılından bu yana 20’yi aşkın dile çevrilmiş roman, Uruguaylı Benedetti’nin en meşhur eseri.
Gizle Tümünü Göster

Liste Fiyatı: 250,00TL

Çevirmen: Banu Karakaş

Yayın Tarihi: 10.06.2021

Orijinal Adı: La Tregua

ISBN: 9786057496140

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 192

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13.5 x 19.5 cm

Bu üründen 371 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Çeviri)

Kitapyurdu Fiyatı:

192,50TL

Kazanacağınız Puan: 386

Üreticiden tedarik bekleniyor

26 kişi

0 kişi

27 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

3 kişi takip ediyor

Mario Benedetti

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 5 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Mola

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Mola 192,50TL Ürünü İncele

Kaygılı Kuşak - Jonathan Haidt PEGASUS YAYINLARI

Resimli Atlas Okyanuslar Consuelo Delgado ÇİÇEK YAYINCILIK

Mehmet Utku Yıldırım

Mola, anlatının orta yerinde...

18.09.2023

Az gelişmiş bir ülkenin memuru Martín Santomé steril, şipşak ilişkilerle, emeklilik hayalleriyle atlatmaya çalıştığı yaşlılığın önünde küçücük kalan, sıradan yaşamının sıradanlığını kabul ettikçe öfkelenen ve kabullenmenin rahatlığıyla dinginleşen bir karakter, belki eski sosyalist, kesinlikle dul. Günlüğü, ilişki kurduğu kadınları, anıları, çocukları, yalnızlığı sayesinde sonsuza kadar yaşayacakmış gibi duruyor, yanılgısını görünmez kılmayı da iyi biliyor, hikâye çatabilecek kadar bükebiliyor gerçeği, tamamdır, iyi kurulmuş bir karakter var elimizde. Ülkesini eleştirdiği bölümlere bakıyorum, halkın tutkudan uzak, sünepe bir yaşam sürmesini kabullenemiyor, devrimin taşlarını döşeyecek heyecan olmayınca insanların uyuşuk halinden ironiyi çekip çıkarıyor, denk geldiği an batırıyor iğneyi: "'Artık herhangi birisi geldi de öbürünün önüne geçti diye kimse sorun yaratmıyor. Neden biliyor musun? Çünkü koşullar elverse hepsi aynısını yapar da ondan. Kimsenin bana öfkeyle bakmayacağından eminim, imrenecekler asıl.'" (s. 37) Kimse diğerinin derdine eğilmez, geleceğin belirsiz olduğu yerde herkes anlık itkilerle yaşar. Bir rolden başka bir role geçebilen insanlar arasında kalmaktan da içten içe şikayetçi Martín, insanların pek bir şey hissetmeden yaşadıklarını, bu yüzden de sömürülmeye açık olduklarını belirtiyor, sermaye bu hissizliği kullanarak insanı eziyor, demir ökçenin diğer teki devlete ait. Dört koldan kuşatılmış insanların yaşayabilecekleri bir hayat yok, sokuldukları yollarda ilerliyorlar, bu yüzden kopuşlar oldukça şiddetli. Eleştirdiği insanlardan farksız, biçimlendirilmiş değer algılarıyla sürdürdüğü yaşamından kurtuluş için kopuşlar şart. Blanca'nın "kötü polis" açıklaması aileyle ilgili her şeyi söylüyor aslında. O sıra çalıştığı devlet kurumundaki Avellaneda'nın tam bir başkalaşıma yol açması belirliyor aslında gidişatı, hikâye yörüngeye oturuyor resmen, dağınık halde verilen düşünce parçaları aşkın etrafında toplanmaya başlıyor. Dengesizdi, aşk çarpıverdi ve şeker bir adama dönüştü Martín. Helal. Şahit olduğu tuhaflıkları hikâyecikler halinde günlüğüne almayı da unutmadı, oradan eğlenceler çıkardı, mesela her yıl ofise gelip yabancı dillerde yazışmalar yapabileceğini iddia ettiği için denemeden geçirilen adamın çok kötü bir çevirmen olduğunun tekrar tekrar ortaya çıkması, eski kayınvalidesinin -varsa böyle bir şey- her karşılaştıklarında buz gibi bakışlarla işkence etmesi, işleri rüşvetsiz yürütemeyenlerin komik talepleri. Bu son dediğim yok romanda, ben yine şöyle bir kısmı alıntılayayım: "'Uzun bir süre boyunca beynimi yedikten sonra şu sonuca vardım ki kötü olan şey teslimiyet. İsyankârlar yarı isyankârlara, yarı isyankârlar ise vazgeçmişlere dönüştüler. Bence şu ışıl ışıl Montevideo'da son dönemde en çok ilerleme gösteren iki meslek grubunu ibneler ve vazgeçmişler oluşturuyor.'" (s. 63) Avellaneda yavaş yavaş belirir piyasada, Martín'in dikkatini daha çok çekmeye başlar, nihayet adamın ilgisini bildiğini ima eder. Sevgilisi vardır ama ayrılırlar bir gün, söylediğine göre anlaşamadıkları için her gün savaş alanında koşturmakla geçen günlere nokta koymak istemiş, kaosu bir miktar azaltabilmek için kırk dokuz yaşında, emekliliğine altı ay kalmış Martín'e tutulmuştur. Zannediyorum. Bir ağırlık, eminlik, güç vardır adamda, kendisi de bilir bunu, anlatır, ölümlerden ve çocuklarını bir başına büyütmekten belli bir olgunluğa ulaşmıştır, tabii huysuzluğa da. Bereket, zamanla geçmektedir bu huysuzluk, kadınla sevgili oldukları zaman ev bile tutar, aslında durumu çok iyi değildir ama gücü yetmektedir buna. Sonlara doğru durumunun iyi olduğunu söyler. Başlarda sofrada otururken birkaç lokma yiyecekten bahseder. E, hangi gerçekliğin esas olduğunu bilmek mümkün değil de o dönemin Uruguay'ında paranın değerinin zart zurt değiştiğini sembolize etseydi bu, efsane olurdu. Kader ağlarını örmüş, örük ağla ne yapacağını bilememiş, anlatının orta yerine atıvermiştir, öyle görünüyor, başka türlü o son keskinliği nasıl okumalı bilmem. Dünyanın öbür ucunda olan biteni görürüz, orta yaşlı bir adamın buhranlarını dikizleriz, iyi romandır. Gizle Devamını Göster

Eylül Görmüş

Mola

12.05.2026

Durrell’in büyük görkeminden sonra bambaşka bir yere götüren sakin, yumuşak, yalın bir kitaptı Mola, iyi geldi. Aşık olan yaşlı adamlar meselesi malum; edebiyatın sevilen konularından biri, Benedetti de bu mevzuya el atmış. (Yeri gelmişken sevdiğim diğer örneklerinden bazıları: Wilhelm Genazino – Aşk Aptallığı ve Romain Gary – Biletiniz Buraya Kadar) Kendinden oldukça genç bir kadına aşık olan Martin Santome’nin günlüklerini okuyoruz. Kendine duyduğu acıma, değersizlik hissi, “olamamışlık” endişesi; tüm bunların hayatına ve çocuklarıyla ilişkilerine yansıması… İnsanda hem şefkat, hem öfke uyandırıyor Santome, işte bu nedenle diyorum ki: Bence çok gerçek bir roman Mola. Çok samimi, çok içten. Bu kadar süssüz biçimde yazıp insanın içine böyle işleyebilmek de ayrı bir meziyet elbette. Bir de - öyle akışkan bir çeviri ki sanki çeviri değil anadilinde okuyormuşum hissi verdi, ritmimi bozan tek bir kelime, tek bir düşük cümle çıkmadı karşıma. Ne büyük şans. Uruguay edebiyatını keşif turlarım devam edecektir, arz ederim. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

10 yorum

karaademmm

03.04.2022

Martin Santome. ‘Yolun yarısına’ on beş daha eklemiş. Emekliliğine ‘altı ay, yirmi sekiz gün’ kalmış. Beş yıldır sayıyor bu günleri. Eşi Isabel vefat etmiş, üç çocuğu; Esteban, Jaime ve Blanca’yla birlikte yaşam sürdürme gayretinde. Pek de beceremiyor sanki. • Sakin ve güvenli bir işi de var. Yukarıda yazdık, emekliliğine gün saymasını sağlayacak kadar güvenli en azından. • Demir atma amaçlı limana yaklaşan Martin’in, Avallaneda ile yolları kesişecektir. 50 yaşına gelmiş, emeklilik hayalleri kuran bu adamın fırtınalı bir aşk yolculuğunda neler yaşadığını okuyacaksınız aslında. Bunu bir günce yoluyla yapacak. Yaklaşık bir yıllık bir günce. • Butik yayınevi halkasına yakın zamanda eklenen Yedi Yayınları kalitesiyle. Seveceğinizi düşünüyorum. Gizle Devamını Göster

Emir Bozkurt

17.06.2024

İddiasız, sade bir kitap. Büyük hevesle okunmamalı. Kitap günlükteki yazılar vesilesiyle bize bir aşk hikayesini anlatarak ilerliyor. Anlatım da hayli sade. Çeviri bakımından kitabı başarılı buldum, bazı söz kalıplarını kullanışı özellikle başarılıydı. Kitap sakince okunabilecek ve hızlıca bitirilebilecek bir eser. Gizle Devamını Göster

Worldread

17.02.2022

Emekliliğine az kalmış dul, üç çocuklu bir adamın iş yerine yeni gelen bir kıza aşık olmasını konu ediniyor. Adamın yaşantısına, çocukları ve çevresi ile olan ilişkilerine, aşklarına tanık oluyoruz. Okudukça kitabın ismi de anlam kazanıyor. Keyifli bir kitaptı. Okuduğum için memnunum.

chnb

29.06.2026

Uruguay edebiyatına ait bir yazarla tanışmak da varmış. Mario Benedetti'nin çok sakin bir anlatımı var. Eser yaklaşık bir yıllık bir süreyi kapsayan günlüklerden oluşuyor. Kahramanımız ellisine merdiven dayamış Martin Santome. Emekliliğine aylar kalmış, emeklilikte yapacaklarını düşünüyor. Kendisi 28 yaşındayken eşi İsabel vefat etmiş Esteban, Jaime ve Blanca'yı o büyütmüş. Emekliliğine sayılı günler kala işe alınan kızıyla yaşıt Avellaneda'ya karşı ilgi duymaya başlıyor. Sonbaharında gelen aşk hayatına renk katıyor. Sonunu hiç böyletahmin etmemiştim. Martin'in bir sorgusu var içinde yirmi yıl sonra yetmişine geldiğinde Avellaneda hâlâ genç olacak. Kafasını uzun süre meşgul eden bu meseleyi genç kız ise pek sorgulamıyor. Bazen anı yaşamak gerekir mesajını da hissettim sonlarda. Tanrı'ya sığınma ihtiyacı üzerine de düşündürüyor eser. Gizle Devamını Göster

adrianapolis12

28.10.2023

Konusu ilgimi çekti. Uruguaylı yazardan bir eser.

hseyma

26.08.2021

Cok duru ve derin anlatimi olan bir yazar guney amerika edebiyati severler icin buyuk sans

melissagamze

26.08.2024

Bir Güney Amerikalı yazara daha kapıldım!

okurrca

05.03.2022

Güney Amerika edebiyatına ayrı bir ilgim var. Yazarı okumamıştım daha önce. Kitabın konusu dikkat çekici. Üslubu sade.

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Mola

Onaylı Yorumlar

Yorumlar