Hz. Peygamber döneminde nâzil olan âyetler vahiy katipleri aracılığıyla yazıya geçirilmiş ve daha sonraki süreçte Hz. Ebû Bekir ve Hz. Osman dönemlerinde söz konusu yazılı nüshalardan da istifade edilmek suretiyle Kur’an âyetlerinin cem‘ edilmesi ve mushaf istinsahı faaliyetine girişilmiştir. Evvelemirde istinsah edilen mushafların nokta ve hareke gibi vahiy harici ilavelerden hâlî olması gerektiği üzerinde durulmasına rağmen ilerleyen dönemlerde özellikle fetihlerle birlikte gayr-i arap unsurların müslüman olması neticesinde ortaya çıkan ihtiyaca binaen noktalama, harekeleme, harf-âyet-sûre eksenli bölümleme, vakf-ibtidâ ile ilgili tilâveti kolaylaştırıcı ve yönlendirici bazı ilaveler/alametler mushaflara peyderpey eklenmiştir.
Mushaflarla ilgili olarak belirtilen söz konusu vâkıadan hareketle özellikle ülkemizdeki mushaflar üzerinden Kur’an okuyan bir kimsenin karşılaştığı tilâveti kolaylaştırıcı ve yönlendirici mahiyette kabul edilen tüm ilavelerin/alametlerin incelenmesini hedefleyen bir çalışmanın; Kur’an okuyan, öğrenen ve öğreten kimseler için faydalı olacağı mülahaza edilmiştir. Bu itibarla üç bölümden oluşan çalışmanın ikinci ve üçüncü bölümünde ülkemizdeki mushaflarda tercih edilmekte olan tüm vakf alametleri, mushaf taksimini gösteren cüz ve hizb ifadeleri, Hafs rivayetine mahsus okuyuş usullerini belirten ifadeler tespit, tasnif ve tahlil edilmiştir.
