Popüler Aramalar

sermin yasar gizli dedektifler okulu vatanin kalbi çalıkuşu imam gazali ahmet ümit martı kınalı serçe bülbül çıkmaz sokağın ressamı

Sepetim

GUGUK - Sticker Dolu Çantalar

Nereye Gidiyoruz Baba?

Ne Okusam Listeleri:

Nereye Gidiyoruz Baba?

Jean-Louis Fournier | YAPI KREDİ YAYINLARI

106 yorum

“Anormal bir çocuğun pek de eğlenceli bir hayatı yoktur. Her şey en başından kötü başlar.
Gözlerini ilk açtığında, beşiğinin üzerine eğilmiş, ona bakan iki mahvolmuş yüz görür. Baba ve Anne. Şunu düşünmektedirler: ‘Bunu biz mi yaptık?’ Pek de gururlu değildirler.
Bazen sorumluluğu birbirlerine atarak ağız dalaşına girerler. Soyağaçlarında bir yerlerde saklanmış alkolik bir büyük büyükbaba ya da yaşlı bir amca arar bulurlar.
Bazen de ayrılırlar.”

Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam’la (YKY, 2009) sıra dışı bir baba figürünün gölgesinde geçen çocukluğunu anlatan Jean-Louis Fournier, bu kez “sıra dışı çocuklar”a sahip bir baba olmanın deneyimini paylaşıyor.

Fournier’ye 2008 Prix Femina ödülünü kazandıran Nereye Gidiyoruz Baba? hayatı olduğu gibi kabul etmenin bunaltıcı sınırlarında gezinen ironik bir anlatı.
Gizle Tümünü Göster

Liste Fiyatı: 160,00TL

Çevirmen: Aslı Genç

Yayın Tarihi: 06.06.2022

ISBN: 9789750816079

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 104

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13.5 x 21 cm

Bu üründen 3.337 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Anlatı

Kitap Orijinal Dil Fransızca

Kitapyurdu Fiyatı:

96,20TL

Kazanacağınız Puan: 170

24 Saatte Kargoda

Stokta 5 ürün var

135 kişi

4 kişi

275 kişi

Robert Galbraith - Cormoran Strike Serisi PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

Jean-Louis Fournier

146 kişi takip ediyor

Jean-Louis Fournier

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 12 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Tek Yalnız Ben Değilim • Dul • Nereye Gidiyoruz Baba?

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Tek Yalnız Ben Değilim

Tek Yalnız Ben Değilim

130,00TL 200,00TL

Dul

117,02TL 180,00TL

Nereye Gidiyoruz Baba?

Nereye Gidiyoruz Baba?

96,20TL 160,00TL

Kuzeyli Annem

142,98TL 220,00TL

Otopsim

117,02TL 180,00TL

Küçük Kardeşim

113,85TL 180,00TL

Ne Düşünüyorsun?

Ne Düşünüyorsun?

139,15TL 220,00TL

Dul Ölümsüz Eş Arıyor

Dul Ölümsüz Eş Arıyor

151,25TL 250,00TL

Ürünü İncele

Son Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı Öğütler

Son Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı Öğütler

200,20TL 280,00TL

Benim Canım Acımaz Zihnine Hakim Ol ve İmkansıza Meydan Oku David Goggins PEGASUS YAYINLARI

2026 Kitapyurdu Masa Takvimleri

Kargo Ödeyen Ürünler

Kitap Şeklinde Ahşap Hediye Kutusu

Akıl Defteri - 2019 Takvimli Posterler Duvarlarınıza Renk Katıyor!

Çoklu Teklifler 1 Teklif

İkili Teklif

Nereye Gidiyoruz Baba?

İnsanlığımı Yitirirken

İki Ürün Birlikte: 116,40TL

Kazanç: 4,70TL

Mehmet Utku Yıldırım

Mehmet Utku Yıldırım

Kitapkurdu

Nereye Gidiyoruz Baba?

11.09.2020

Arka koltukta iki çocuk, biri tren sesi çıkarırken diğeri usanmadan, "Nereye gidiyoruz baba?" diye soruyor. Bir, beş, on, yüz kez. Usanma yetisi yok, hayatta hiçbir şeyden usanmayacak, bildiğimiz kadarıyla. Babanın birinci, üçüncü, beşinci cevabından sonra bir daha cevap vermemesi kabullenişi gösteriyor, bir de bu metnin yazılacağını. Yazılmak zorunda olduğunu, öbür türlü yenecek bir kafa var ve yenmemeli. Ne olur, savunma mekanizması gelişir. Mizah. Kozmik bir şakaya karşı içten bir kahkaha, biraz hıçkırıklı. Fournier'nin zihinsel ve fiziksel özürlü iki çocuğunun ve hep beraber -çocuklar, hayal kırıklığı, eş, mutluluk- yaşamanın hikâyesidir. Çocuklar benzersiz, kimseyi taklit edecekleri yok, aynılığın sıkıcılığına sahip değiller. Başka şeylere de sahip değiller, babalarıyla maça gidip bağıramayacaklar, birlikte Mozart dinleyemeyecekler, film izleyemeyecekler. Fournier yapamayacakları işlerin iki sayfalık özetini çıkarır. Bir kalemde iki sayfa, oysa çocuklardan biri babasının kuş benzetmesine uyarak uçar gider, diğeri otuz yaşını görür. Yıllar içinde yapılamayanların listesi kabarmıştır, belki de bir noktadan sonra anlamsızlık galip gelmiştir de kuşların tren sesi çıkarması kanıksanmıştır. Bu oluyor galiba. Çocuklar da neyin ters gittiğini anlamamışlarsa da sezmişlerdir sanırım. "Çocuklarım yaşlarını asla bilmediler. Thomas eski oyuncak bir ayıyı dişlemeye devam ediyor, ihtiyarladığını bilmiyor, ona kimse bunu söylemedi." (s. 102) Aynı şekilde Fournier de yaşlandığını bilmiyor, travmasının yaşında kalıyor. "Ben artık kim olduğumu pek bilmiyorum, hayatta nerede olduğumu bilmiyorum, yaşımı bilmiyorum. Hep otuz yaşında olduğumu zannediyorum ve her şeyle alay ediyorum. Kocaman bir oyunun içine demirlemişim gibi geliyor, ciddi değilim, hiçbir şeyi ciddiye almıyorum. Aptalca şeyler yapmaya ve yazmaya devam ediyorum. Yolum çıkmaz sokakta bitiyor, hayatım çıkmaz sokakta son buluyor." (s. 102) Her şeyle alay etmesine çocuklarının durumu dahil, insanlar tarafından garipsenmesi katlanılır bir sonuç. Kafasında bin fikirle dolaşan yaratıcı bir adamın eve geldiği zaman sabit, durgun bakışlara sahip, ağızlarından mantıklı bir şey çıkması zor çocuklarıyla karşılaşması akıl kaçırıcıdır. Kaçmaması için bu metin var. Fragmanlar. Peygamber sabrına sahip olmadığını söyleyen Fournier, çocuklarından özür dileyerek başlıyor. Onları yeterince sevmediği, onlara katlanmak için elinden geleni yapmadığı itirafı acı verici olsa da gerekli. Bir ilk adım aynı zamanda; çocuklarıyla dalga geçtiğinde geldiği noktayı görüp aslında kendi zavallılığıyla dalga geçtiğini anlamasına kadar uzunca bir yolu var, üstelik çocuklar büyük umutlarla doğuyorlar, Mathieu ve ardından Thomas, iki yıl arayla, ikinci doğarken herkes umut dolu ama sonuç malum. Tanrı bir şikayet mercii değil, Meryem Ana bir ast olarak yardımcı olamaz, hiçbir şey hiçbir şeyi düzeltmeyecek. Çocuklarla alakalı çok ayrıntı var, çember genişledikçe aile, arkadaşlar, bakıcılar ve tanrı da işin içine girecek. Fournier'nin çocuklarını gündeliğin içinde sayısız noktadan görüşü perspektifi genişletecek. Misal normal-anormal ayrımı. Çocuğun normal olmadığı mat camın ardından bakar gibi anlaşılıyormuş. Gözleri de bozuk, onlar da aynı şekilde görüyorlar her şeyi. Buzlu, mat bir dünya. Harfler sabit karıncalar gibi, anlamsız. Aynı hareketleri yapıp aynı sesleri çıkarmak, yıllar boyunca. Bunların içinden fırlayan imgeler; Mathieu'nün fırlattığı topun çok uzağa gitmesi, kimsenin alamayacağı kadar, alınması konusunda yardımcı olamayacağı kadar uzağa. Gerçek olamayacak kadar kurgusal bir şey yaşadığını düşünür Fournier, ikinci çocuk Thomas'nın da engelli olduğu anlaşılınca içinde düştüğü durumun filmlerde bile kullanılamayacağını, gerçekliğin dokusunu bozacağını söyler. Daha da ötesi, çocukların rol yaptıklarını düşünür. Gece vakti herkes uykuya çekildiğinde ikisi bir araya gelip çok acayip, entelektüel işler başarmakta ve Shakespeare'in dizelerini tartışmaktadır mesela. Sabah oldu mu engelli rolüne bürünürler. Gerçek olamayacak kadar kurgusal, Vonnegut'ın Paldır Küldür'de yaptığı tam olarak buydu zaten. Engelli rolü yapan kardeşler de dahil. Cinnet anları normale dönmeye başlar, suçluluk duygusu giderek azalır. Çocuklardan birinin veya ikisinin kazara ölmesi üzücüdür, kasıtlı olarak öldürülmelerinin üzücülüğü de aynı seviyeye iner bir süre sonra. Ne yaşadıkları, ne hissettikleri, Fournier ve eşinin hissettikleri katı, sabit bir dünya yaratır ve Fournier gaza basar, gözlerini kapar. Kaza yapmaz. Çocuklarını kalabalıkta bırakmayı düşünür ama her anımızı kaydeden makineleri düşününce bundan da vazgeçer. Yine bir savunma mekanizması aslında, yapacağından değil. En azından yaptığından değil. Mathieu, giderek çarpıklaşan omurgasının düzeltilmesi için ameliyat olur ve üç gün sonra bu dünyaya bir kuş gibi veda eder. Çocuklardan biri uçmuştur, engelli olup olmamasının bir önemi yoktur, acısı büyüktür. "Büyüdüklerinde, her birine büyük birer ustura hediye etmek gibi bir fikir geldi aklıma. Onları banyoya kapatıp usturalarıyla baş başa bırakacaktık. Artık hiç ses gelmediğinde, bir paspasla banyoyu temizlemeye gidecektik. Eşimi güldürmek için bunu ona anlattım." (s. 41) Deliliğin boyutu. Üçüncü çocuğu da deniyorlar bu arada, o çok sağlıklı ve tatlı bir kız olarak büyüyor ve başına bir iş geliyor ama Fournier bunu anlatmıyor. Sanıyorum bu iki çocuğun yanına bir üçüncüsünün trajik yaşamının eklenmesi kayışı iyice zorluyor. Acaba ne oldu, hangi kitabında yazmıştır Fournier? Dul'da üç çocuğunun annesinden boşandığını, aşık olduğu kadınla evlendiğini ve çocuklarını görüyoruz ama az. Babalar Günü mektubu, bir tanecik... Özlemlerin metni bu, bir de her şeye rağmen sevmenin, başa çıkabilmenin. Gizle Devamını Göster

Eylül Görmüş

Eylül Görmüş

Kitapkurdu

Nereye Gidiyoruz Baba?

11.05.2026

Bugüne dek okuduklarım arasında en zorlandığım Jean-Louis Fournier kitabı oldu "Nereye Gidiyoruz Baba?" - teknik olarak değil, içerik itibarıyla. Daha önce babasını ve annesini anlattığı kitaplarını okumuştum, bu defa ise oğullarını anlatıyor yazar. Fournier'nin iki engelli oğlu olduğunu bilmiyordum, bu kitapla öğrendim. Yaşamak zorunda kaldıkları şey çok acıklı ve Fournier'nin kara mizahı meseleyi daha hafif değil, aksine daha da trajik kılıyor bence. Her kelimesine sinmiş bir acı, hüzün ve öfke var. Öfkesinin muhatabı elbette belirsiz. İki engelli çocuğa babalık edecek gücü bulamadığı zamanlarda kendine, zaman zaman çok da inanmadığı Tanrı'ya, bazen elinde olmadan bizzat çocukların öfke duyuyor. Çaresi olmayan, süresi belirsiz bir derdin içinde kendini bulan pek çok insan gibi yani. Çocuklarına duyduğu sevgi canını acıtıyor, bir baş etme yolu olarak sevmemeyi dener gibi yaptığı zamanlarda da bambaşka bir acı hissettiği. Kitap bu duygular etrafında; yazarın, çocukları engelli olmasa yaşayabilecekleri şeyleri hayal etmesi, o hayallerden ötürü biraz daha üzülmesi, öfkelenmesi ekseninde akıp gidiyor. Bu kadar kişisel bir metne eleştiri getirmek çok doğru olmasa da, sadece şunu söyleyeceğim, diğer kitaplarındaki kadar kuvvetli değildi bence buradaki iç görüleri ve tespitleri. Ki bu da çok anlaşılır zira hayatta yazması en zor konulardan birini yazmış. Bu kitabı herhangi bir edebî eser gibi değerlendirmenin çok adil olmayacağını düşünüyorum, o nedenle sadece bu kadar olsun. Fournier ve onun yalın, insanın kalbine saplanan cümlelerden müteşekkil metinleriyle yolculuğum sürecek. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

106 yorum

seybe_ispirli

seybe_ispirli

Kitapkurdu

02.02.2025

Eğer bir gün engelli bir çocuğum olursa ne yaparım, diye düşündünüz mü? Bu soruyu genç yetişkinlik döneminde herkes kendine en az bir kere sormuştur. Yazarın engelli çocukları var ve onlara bir türlü anlatamadıklarını, bu kitapta anlatmış. Onlar hiçbir zaman okuyamayacak olsa da sayfa 7'de "Unutulmamanız için, engelli kartı üzerinde sadece bir fotoğraf olarak kalmamanız için." bu kitabı yazdım, diyor yazar. Yazarın külliyatına giriş yapmak adına başlangıç kitabı olarak seçilebilir. Daha önce Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabını okuyup o kadar da beğenmemiştim ama burada ele aldığı konu itibariyle beni kavradı. Anlatı türünün örneklerinden biri olduğu için sayfalar metine boğulmamış ve dili son derece akıcı. Yazar; duygu, düşünce ve anılarını çok güzel aktarıyor okuyucuya. Okurken ister istemez empati kuruyorsunuz. Bu türü okumayı sevenlere öneririm. Gizle Devamını Göster

bake_read

bake_read

Kaşif

01.08.2026

Kitabın en etkileyici yanı, yazarın duygularını sansürlemeden aktarması. İnsanların çoğu zaman dile getirmeye çekineceği, hatta kendilerine bile itiraf etmekte zorlanacağı düşünceleri açık yüreklilikle paylaşması, metni son derece güçlü kılıyor. Bu dürüstlük zaman zaman okuyucuyu derinden etkiliyor, zaman zaman ise rahatsız ediyor. Ancak tam da bu nedenle kitap gerçek ve sarsıcı hissettiriyor. Duygu aktarımı oldukça başarılı. Okurken empati kurmadığınız neredeyse tek bir sayfa bile yok. Yazarın yaşadığı zorlukları, çaresizliğini ve insan olmanın karmaşık yanlarını hissedebiliyorsunuz. Kısa hacmine rağmen uzun süre etkisinden çıkılamayan, düşündüren ve duygusal açıdan iz bırakan bir eser. Özellikle hayatın her zaman anlatıldığı kadar kusursuz olmadığını görmek isteyen okuyucular için unutulmayacak bir okuma deneyimi sunuyor. Gizle Devamını Göster

Smr Krc

Smr Krc

Kitapkurdu

12.05.2026

yazarın Türkçe ye çevrilmiş bütün kitaplarını okudum. tavsiye ederim.

Şenol

Şenol

Kitapkurdu

14.04.2026

Bir babanın, engelli çocuğu hakkındaki duygularını kaleme aldığı çok duygusal bir eser.

SEVDAĞ

SEVDAĞ

Kitapkurdu

13.03.2025

İlk defa okuduğum bir yazarla, yine peş peşe üç kitabını okuyacağım yeni bir seriye başladım. ‘Bakalım bu sefer nelerle karşılaşacağım?’ derken, yazarın ilk kitabıyla tam isabet buldum. Darısı diğer iki kitaba inşallah Mesela limonu çok seviyorum ama yerken yüzümdeki kaslara hakimiyet kurabilmek açısından zayıfım( herkes gibi). Niye böyle bir bilgiyle kitap yorumuma başlıyorum? Çünkü hikaye tam da böyle limonun yüzümüze etkisinin, karşımızdakine yansıması gibi. İnsanı karışık kuruşuk duygu hallerine büründüren bir eser. Neden böyle? Çünkü tüm insanlar için ortak hassasiyet içeren bir konusu var. Öncelikle konu çocuklar… İkinci olarak asıl konu, bu çocuklar özel çocuklar… Ama bu çocukları babaları öyle bir anlatmış ki; gülsem mi, ağlasam mı, üzülsem mi, yine mi gülsem? Vallah tövbe Estağfirullah diye diye okudum. Anlatım da öyle şahaneydi ki bir çırpıda da bitti. Gizle Devamını Göster

Mustafa İsbasarir

Mustafa İsbasarir

Kitapkurdu

02.07.2026

yazar yine kitapta bol bol resim muzik onerisi veriyor durup internetten kurcalamak bulmak dinlemek keyifli ama konu agir ... 3 evladi var yazarin ikisi engelli ... yasayan bilir ... okuyucu ikiye ayriliyor bence bunu ailesinde yasayan yada yasamayan ... bide esininin terketmesi var o da ayri aci... ole oluyor genelde zayif halka bir bahaneyle birine yikip kaciyor ... ama yazar yine kadin jurinin verdigi prix feminayi da almayi basariyor ... fazlasiyla hakediyor bence... Gizle Devamını Göster

zeligul

zeligul

Hezarfen

11.05.2026

Yazarın içinde bulunduğu ruh halini gayet net aktarmış. Engelli iki çocuğu olması oldukça ağır bir imtihan ve bu durumla bas etmek için yazmayı ve kara mizahı seçmiş. oldukça da başarılı

kartallatrak

kartallatrak

Kitapkurdu

22.02.2026

harika bir kitaptı tek seferde bitirdim.

Merve Kazmaoğlu

Merve Kazmaoğlu

Kitapkurdu

07.08.2026

Yazarın olayları mizaha çevirmesi başarılı ama tarafımca acımasız. Bilmiyorum, belki de hayatın üstünden bu şekilde gelebilmiştir. Engelli çocuklarımız üzerinden böyle mizah yapılması beni rahatsız etti, kendisi bir engelli ebeveyni olarak bu durumu bu şekilde aktarabiliyorsa belki de biz fazla ciddiye alıyoruzdur... Gizle Devamını Göster

actingqueen

actingqueen

Kaşif

28.05.2026

Engelli çocukları olan baba, hayatını, ailesini çocuklara bakışını, onlara nasıl baktığını, hislerini, düşüncelerini çok güzel anlatmış. Özellikle engelli bireylerle çalışan profesyonellerin, bu bireylerin ailelerini veya bakımverenlerini anlamaları açısından aydınlatıcı bir kitap olduğunu düşünüyorum Gizle Devamını Göster

leyla kadriye

leyla kadriye

Kaşif

18.04.2026

Fournier bu sefer çocuklarını anlatıyor. hem tebessüm ettiriyor hem de duygulandırıyor.

nuh222

nuh222

Kitapkurdu

28.11.2025

Özlü, özgün anlatı(m). Bulanık gerçekler, kara mizahla yoğrulmuş.

Son Gezdikleriniz