Paladyum İstanbul'un Kalbindeki Sır Leigh Turner | FENİKS KİTAP

Öbür Dünya Bilgisi

Name: Öbür Dünya Bilgisi
Author: Özen Yula
ISBN: 9789750811081

Özen Yula | YAPI KREDİ YAYINLARI

2 yorum

Yazarken değişen, yazarla değişen, yazıyla konuşan kahramanların öyküleri... Özen Yula’yı hikâye okurlarıyla tanıştıran Öbür Dünya Bilgisi, yaptıkları ve yaşadıklarıyla bu dünyaya ait izler bırakan, bildik bir dünyadan bilinmedik öbür dünyaya açılan yolcuların hayatlarına odaklanıyor. Yazar, on hikâyeyi içeren bu ilk edebiyat eserinde, hayatın tanıdık-bildik yüzlerine bilinmedik kaderler yazıyor. Gizle Tümünü Göster

Ürün Alternatifleri

İLETİŞİM YAYINLARI

Liste Fiyatı:

Yayın Tarihi: 27.06.2006

ISBN: 9750811089

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 65

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13.5 x 21 cm

Bu üründen 14 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Hikaye (Yerli)

SATIŞ YOK (TÜKENMİŞ)

0 kişi

2 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

8 kişi takip ediyor

Özen Yula

Özgeçmişi

1965 doğumlu. Lisans eğitimini iktisat, yüksek lisans eğitimini tiyatro dalında yaptı.2001 Afife Jale Tiyatro Ödülleri'nde Cevat Fehmi Başkut En Başarılı Oyun Yazarı Ödülü'ne layık görüldü.

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 30 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Ay Tedirginliği - Dünyanın Ortasında Bir Yer - Sahibinden Kiralık (3 Oyun Birarada) • Hayat Bir Kere • Her Zerre Kara

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Ay Tedirginliği - Dünyanın Ortasında Bir Yer - Sahibinden Kiralık (3 Oyun Birarada) 190,63TL

Hayat Bir Kere 117,00TL

Her Zerre Kara 79,20TL

Tanrı Kimseyi Duymuyor 144,00TL

Hayat Der Gülümserim - Sonbahara Son Güller - Öldüğümüz Gece 240,00TL

Jartiyer, Kırbaç ve Baby-Doll'ün Ötesindekiler & Hayattan Apartma 21 Kadın Portresi 136,50TL

Bir Hikayemiz Var Bizim - Bakarsın Bulutlar Gider - O Kadar Uzun Sustum Ki (3 Oyun Birarada) 200,00TL

Gizli Aşk Bu & Bir Özen Yula Kitabı 156,00TL

Benim Canım Acımaz Zihnine Hakim Ol ve İmkansıza Meydan Oku David Goggins PEGASUS YAYINLARI

Karbon Kitaplar'dan 50 adet Cep Boy kitap alana Mini Kitaplık Sadece 790 TL!

Mehmet Utku Yıldırım

Öbür Dünya Bilgisi

26.08.2020

Dört yıl aradan sonra Özen Yula'ya döndüğümde olup biteni hemen hatırladım: Anlatıda biçimi görmeye çalışmayı bırakmayacaktım. Deprem olduğu zaman satırları kayan ve kaykılan harflerin aşikarlığı dışında arıza kalplerin herzelerinin depremlerle bölündüğünü didikleyerek çıkarmak gerekiyordu, bunları ve çok daha fazlasını hatırladım. Arıza Kalpler taslaklarda duruyor, dört yıldan sonra pek bir şey hatırlamıyorum ama o da iyiydi. İki yıl önce YKY'den çıkan bütün Yula metinlerini toplamıştım, yavaştan okumaya giriştim, sevdiğim sokaklarda yıllar sonra yürüyormuşum gibi. İş ilk öykü. Diyaloglarla ilerliyor. Ortada bir iş var, sözlerden ibaret bir adam işe girmeye çalışıyor ve diğeri de işi anlatıyor. Unutmak ve kanıksamak hakkında birçok şey söyleniyor, yüzlerin anlamdan temizlenmesi için üst üste gelmeleri ve çizgilerinin silinmeleri gerekiyor. Kevorkyan'ın bir mikro öyküsünde benzer bir mesele vardı, etkileyiciydi. Cüzdanda fotoğrafları üst üste gelen insanların birbirlerinden ayırt edilemeyecek noktaya gelmelerine dair. Neyse, yüzlerin kimliksizleşmesi meselesi bir süre devam ediyor ve işi anlatan ses tek bir sözle işin ne olduğunu çaktırıyor: Öne kim gelirse temizlenecek, cinayete kurban gidenden intihar edene kadar herkes. İş isteyen ertesi gün erkenden geleceğini söylüyor ama diğeri iş isteyenin bilinçli olarak bir daha oraya gelmeyeceğini, bir başka zaman kaçarsız geleceğini söylüyor. Son. Konuşmalarla kurulan bir çatı, belli bir noktaya kadar süren gizem, çözülüş, iyi dilek ve temenniler, kapanış. Ölecek Bir Konsomatrisin Evrak-ı Metrukesi: Fetret adlı öykü ad itibariyle Cumhuriyet'in ilk yılları kokuyor buram buram, günümüzdeki versiyonda Adana'daki bir pavyonun ahvalini görüyoruz. Şen Pavyon namlı bir yer, girişindeki uzun koridorun duvarlarından birinde çuval bezi asılı, diğerinde Adana'nın ışıltılı bir yağlıboya sureti var. Hikâyesini anlatıyor orada çalışanlardan biri, mekanın sahibi zamanında iki ressam tutmuş, koridor uzun olduğu için ziyaretçiler sıkılmasın diye resim yaptırmış. Biri yapmamış gerçi, içbükey, dışbükey, çeşitli bükeylerde bir ayna asmış ve karşısındaki resmi eciş bücüş bir hale sokmuş. "Pir malı" çalmış böylece, tabii resme kendi yorumunu getirdiği de söylenebilir. Her neyse, bu çok güzel: "Bu öyküden geçilince girilirdi pavyona." (s. 14) Mekana girmek için öykü geçmek/dinlemek. Girdik, konsomatrislerle tanıştık. Biri Lacan biliyor falan, hatta tashihe de girmiş ki öyküde iki sözcüğün üstü çarpılı. Biri argo, diğeri hatalı yazılmış. Bizi ilgilendiren Şengül. İstanbul'daki bir pavyon sahibi Şen Pavyon'un sahibinden bir konsomatris istiyor, içlerinden biri gidecek. Şengül günlüğüne "Buradayım" yazıyor, her gün. Bazı günler bazı harfler büyüyüp küçülüyor, aslında her gün birbirinin aynı ama adamların organları yüzünden mi o farklılıklar, belki. Patronla Şengül konuşuyorlar, yazdığı gibi konuşuyor Şengül, yazıyı yaşama döküyor: Büyük harfleri kullanarak. En sonda bir takla daha var, Şengül İstanbul'a gitmeye hak kazandıktan sonra son kez pavyona geliyor ve aynayı örten bezi indiriveriyor, indirdikten hemen sonra fiiller, fiillerden sonra bazı sözcükler ikileniyor. Aynaya bağladım bunu, gerçekliğin iki görüntüsü şeyleri/nesneleri/sözcükleri de tekrarlatıyor. Bu aşırı yorumu ele alarak bu olayın süper bir teknik olduğunu düşünüyorum. Iskatçı bir yasla mücadele öyküsü. Taklası çok olan metinlerin konularına bakıyorum, yasa dair bir şey yoksa kuru oyun sınıfına sokarak, "İyiymiş," deyip geçiyorum ister istemez. İki metin var şimdi aklıma gelen, ikisi de üslubun/oyunun hakkını veren yasları anlatıyor. Orçun Türkay'ın Tunç Bey'i ve Birgül Oğuz'un Hah'ı. Yitimin paramparça ettiği, cümlelerini tekrarlattığı, özellikle Oğuz'un metninde sözcüklerinin anlamlarını genişlettiği anlatılara sahip iki metin, kaybedilen babaya odaklanıyor. Buradaysa yiten bir aşkın öyküyle oynaması, anlatıcıya hayali karakterler yarattırması olayı var. Dirahşan Hanım, Mücap, Nisan ve anlatıcı arasında görev dağılımı yapılıyor. Nisan ve anlatıcı arasındaki aşk bitiyor, diğerleri yası kısaltmaya çalışıyor. Bir Güz Kırıklığı Benimki en beğendiğim iki öyküden biri, bir iki aksaklığıyla birlikte. Nevvare kendini boşluğa bırakıyor, sonra şöyle bir bölüm geliyor: "Yemen savaşında gökten atılı atılıveren sırtlarına paraşüt bağlı yardım torbaları gibiydi. Zorlanarak yapılan başarısız eğretilemeler gibiydi." (s. 27) Gerçi şöyle, birçok öyküde anlatının farkında olan bir anlatıcı var zaten, bazen yer aldığı öykünün yazılmaması gerektiğini söylüyor, bazen de Ahmet Mithat Efendi'nin adının geçmesiyle, "Ey kâri'!" diye ünleyeceği geliyor, üslup taklidi. Dolayısıyla kendinin farkında olan -bunu karşılayan bir terim vardı, neydi o?- metinler bunlar, aksaklığı geri alıyorum. İşte, Nevvare düşüyor, kendisini biçimleyen bir yemek, bir metin, bir radyo istasyonu sayılıyor, yedinci kata kadar geliyor kadın. Katlarda yaşayanların hayatlarına göz atıyoruz arada, metin yoldan çıkacak gibi gözükürken düşüşe geri dönüyoruz, toparlanıyoruz. Düşüş şiir formuna bürünüyor bazı bazı, dikey bir düşüş söz konusu, yatay düşüş olsaydı satırın sonuna kadar uzanan cümleler düşüşü imleyebilirdi. Gerçi yere varmıyor Nevvare, yazar bir tümcede de olsa kimseyi öldüremeyeceğini söylüyor. Kıyısındakiler'i de anlatıp bitiriyorum, diğer öyküler okurun ellerinden öper. Mektuplar üzerinden ilişkilerini inşa eden bir evlatlıkla ciciannenin kendilerini de inşa ettiklerini görüyoruz, travmalarını atlatamıyorlar ve birbirlerine farklı isimlerle hitap etmeye başlıyorlar. Evlatlık tiyatro öğrencisi olduğu için farklı kişiliklere bürünmesi daha kolay oluyor ama bu kabuk değiştirme olayı ansızın başladığı için nasıl bir katakulliyle karşı karşıya olduğumuzu anlayamayıp farklı kişiliklerin nereye bağlanacağını merak ediyoruz. Yula güzel bağlıyor açıkçası, iki kadının suskunluklarını aşamadıkları için farklı kimliklere büründüklerini söyletiyor evlatlığa, sonrasında farklı isimleri tek bir bedene toplayıp karanlığa karıştırıyor. Bir yere varamadıklarını düşündükleri için mektuplar kesiliyor. Acıyı inceltemiyorlar. Son. Kısacık öyküler ama aslında kısa değiller, tekrar tekrar okunabilirler. Şiir gibi. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

2 yorum

Hıfsullah Altaçlı

01.09.2009

Yazarın anlatım tarzı ve öykülerin kurgusuna kapılarak temin ettiğim, diğer kitaplarında olduğu gibi, yerli yersiz cinsellikle ilgili bölümlerle bıktırıcı ve sıkıcı öyküleri olan, bu nedenle harcadığım para ve zamana acıdığım bir kitap.

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Öbür Dünya Bilgisi

Onaylı Yorumlar

Yorumlar