Efe Murad’ın, hikâyeyi kurma ve aktarma biçimleri üzerine düşünen, metinsel olanın kolektifliğini sorgulayan, bilinç katmanları arasında dolaşarak farklı yataklarda akmayı deneyen romanı Ölü Şair, Aykırı Seyir’in yayımlanan ikinci kitabı.
“Yazılan her şeyi okuyarak yaşamış tüm insanların zihnine girmeyi arzuluyorum. Yaşamış ve yaşayacak tüm insanların zihinlerine yayılmak, orada onların benim daha önce düşünmediğim düşüncelerinde yaşamak. İnsanların tüm anladıklarını, bildiklerini onca mekân ve zaman farkına rağmen anlayabilmek.
Gelecekte yazılacak metinleri bilmem imkânsız ama her şey geçmişte de mevcut. İnsanlar geçmişi yeniden kurgulayacaklar. Bilip düşünülebilecek her şeyi bilmek ve düşünmek için. Ardı arkası gelmeyen bir delilikle, insanların aklından geçenleri tahmin etmek. İnsanların neyi söyleyeceklerini, hatta nasıl, ne şekilde ve hangi kelimelerle söyleyeceklerini durmadan düşünerek ve çoğu kez de doğru tahmin ederek, kendimi her şeyi bilen o açık zihne yaklaştırmaya çabalıyorum.”
