Birlik denizi, hayat sahibine bir inci attı; Âdem, ilk insanın namı oldu. Muhammet Mustafa kemalî nurunun adı olup Ali ise Yaratıcı’nın zatî esrarı oldu.
Beşerin algı dairesine meçhul bırakılan o ezelde kader kalemi yazıp kırılmış; kaza, levhi ispat için Tanrı’yı erenler hıyararşisi ile resmetmeye devam ediyor.
Ay ve Güneş, yıldızlar ve fezanın ahengiyle varlık da kendi delilliğini üstlendi. Tanrı bütünün bütününe olan alametle kendine delil oldu. Yaratıcı’nın ziyası nur şuaları olarak her zerrede parıldadı. Veliler, nebiler Tanrı’yı bildirdi. Evliyalar kerametine âşıklar hikmetine, âlimler ilmine delil oldular. Aynı müsemmasıyla meydana istidadıyla koydu. Sözün en güzelini hatm-i veliden beyan etti. Cenab-ı Hak bu velayetin silsilesiyle baki oldu.
Rehber şems-i mânâ olunca bir damla su ummanı izah eder. Kıvılcımla güneş beyan olur. Bir ağaç, ormana delil olur. Tanrı birliğini gerçek âşıklar dile getirdi.
Biz bu kitapta ölümsüzlüğüne bizatihi şahit olduğumuz erenlerin nefeslerini şerhe soyunduk. Maksadımız, Allah’ın Rahmaniyeti aracılığıyla vicdanlardaki âlemi ihata eden merhamet ve muhabbeti, vahdet lisanıyla dile getirmektir.
Kızılbaş teolojisinde Tanrı, zıddı olmayandır. Bu dahi âşıkların dile getirdiği gibi zıtları birleyerek o kutsal armoniyi sağlayıp idrake müsait şuura indirgemektir. Ta ki sır kalmasın.
Herkes o Yaratıcı ile delil oldu ve ona yaratdılıştaki istidadı ile yürüdü.
Biz mezhep de bilmeyiz, dinimiz yoktur
Kıblemiz Muhammet, şahımız Ali
“Emr-i kün” bizdedir, sözümüz oktur
Tenimiz Muhammet, canımız Ali
Aşk ile sonumuz önümüzden hayırlı olsun.
