Frederick William Hasluck’ın Osmanlı’da Bektaşilik başlığı altında bir araya getirilen araştırmaları, Bektaşi tarikatını, Osmanlı coğrafyasının toplumsal ve mekânsal örgütlenmesi içinde ele alır. Anadolu’dan İstanbul’a, Rumeli’den Arnavutluk, Mısır ve Girit’e uzanan geniş bir sahada tekke, türbe ve ziyaretgâhları izleyen Hasluck, tarikatın yayılışını yerel nüfus yapıları, Yeniçeri teşkilatı ve bölgesel güç ilişkileriyle birlikte değerlendirir. 1913–1915 yıllarında gerçekleştirdiği saha araştırmalarından elde ettiği bilgiler, tarihî kaynaklarla yan yana getirilerek Bektaşiliğin XX. yüzyıl başındaki coğrafi görünümüne ilişkin ayrıntılı bir kayıt meydana getirir.
Eserin ayırt edici yönlerinden biri, Bektaşiliğin farklı coğrafyalarda aynı toplumsal biçimi üretmediğini göstermesidir. Anadolu’daki Kızılbaş topluluklarıyla ilişkiler, Rumeli’de Yeniçeri çevresinde gelişen savaşçı veli geleneği ve Arnavutluk’ta özellikle XVIII. ve XIX. yüzyıllarda belirginleşen örgütlenme, Hasluck’ın incelemesinde birbirinden ayrılan tarihsel örüntüler olarak görünür. Böylece tekke ve türbelerin dağılımı, yalnızca dinî kurumların dökümü olmaktan çıkarak Osmanlı dünyasındaki nüfus hareketlerinin, siyasi nüfuz alanlarının ve yerel aidiyetlerin okunabileceği tarihsel bir haritaya dönüşür.
