Osmanlı-İngiliz ilişkileri resmi olarak 16. yüzyılın son çeyreğinde başladı ve yaklaşık üç yüz elli yıl devam ederek I. Dünya Savaşı’nın sonunda Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılmasıyla son buldu. Osmanlı’nın dünyanın hâkim güçlerinden olduğu bir dönemde başlayan ilişkiler ilk birkaç yüzyıl ekonomik temelde şekillendi. Zamanla Osmanlı İmparatorluğu gücünü kaybederken İngiltere dünyanın önde gelen güçlerinden biri haline geldi. Güneş batmayan imparatorluk olarak tanımlanmaya başlayan İngiltere kuşkusuz Osmanlı’nın son yüzyılında imparatorluğun iç ve dış politikasındaki en etkili dış güçtü. Osmanlı-İngiliz ilişkilerine dair çok sayıda eser kaleme alındı. Bu çalışmalardan bazıları çok değerli olmasına rağmen eserlerin büyük çoğunluğu belli bir dönem, olay ya da önde gelen şahsiyetlerin etrafında şekillendi.
Osmanlı ve İngiliz arşiv belgeleri, parlamento tutanakları, gazeteler, anılar ve monografiler başta olmak üzere çok geniş bir kaynak yelpazesi ışığında kaleme alınan elinizdeki eserde Osmanlı-İngiliz ilişkilerinin seyri bütüncül anlayışla ve sistematik bir dönemlendirmeyle incelenmektedir. Başlangıç ve Gelişme (16. yüzyılın sonundan 1875'e kadar), Kırılma (1875-1878), Dönüşüm (1878-1914) ve Kopuş (1914-1923) olarak dört döneme ayrılan ilişkilerde meydana gelen önemli olaylar, yerel veya uluslararası sorunlar, hükümdar ve devlet adamlarının rolleri, siyasi, askeri ve diplomatik gelişmeler ile ekonomik ilişkiler genellikle karşılaştırmalı bir perspektifle değerlendirilip ulusal çıkarların ve değişen güç dengelerinin devletlerin geleceğini nasıl şekillendirdiği okuyuculara sunulmaktadır.
