Geleneksel Tiyatromuz, kimlik arayış sürecini yaşamakta olan Çağdaş Türk Tiyatrosu’nu besleyen önemli bir kaynaktır. Anadolu coğrafyası, iklimi ve yaşam kültüründen yıllar yılı süzülerek popülerliğini kazanan, başka bir deyişle bu topraklarda yaşayan insanların yaşam birikiminin estetik kılındığı türlerden oluşan kent ürünü “Popüler Halk Tiyatromuz” ve köylerde gelişen “Seyirlik Köylü Oyunlarımız” geleneksel tiyatromuzu oluşturan iki tiyatro geleneğimizdir.
Cumhuriyet’in ilk yıllarından bu yana tiyatro tarihimizde, bir yandan Batı kaynaklı tiyatro tarzında ürünler verilmişken, bir yandan da, Batılılaşmayı, salt Batı’ya öykünme biçiminde algılayanların görmezden gelme çabalarına karşın, içinde yaşadığımız kültürel birikimin ürünü olan geleneksel tiyatromuzdan hareketle, gerek teorik, gerek pratik alanda pek çok çalışma ortaya konmuş ve bu oyunların seyirciyle daha sıcak bir buluşma sağladığı gözlemlenmiştir. Hâlâ da bu süreç devam etmektedir.
Bu bağlamda geleneksel malzememizi tanımanın ve önemsemenin gerekliliğine ve tiyatromuzun arayış sürecinde geleneksel tiyatromuzun çağdaş tiyatroyla da buluşan yapısal özelliklerinden yararlanılarak bize özgü yeni bir deyiş, yeni bir biçem ve giderek yeni bir bireşim oluşturmanın daha doğru bir yol olduğuna inanıyorum. Böyle bir yolun, tiyatromuzun, çoğu zaman içine düştüğü bunalımdan kurtulma sürecine katkıda bulunacağı, dünya tiyatrosu içinde sağlam bir yer edinme sürecine de ivme kazandıracağı kanısındayım.
