Praksis olarak elinizdeki 51. sayıda bir önceki sayıda başlattığımız “Dünya Düzeninin Eleştirel Siyasal İktisadı” tartışmasına devam ediyoruz. Önceki sayımızdaki yazıların önemli bir bölümü dünya düzeninin kriz ve eğilimlerine ilişkindi. Marksist solun akademik/politik bileşenleri için kapitalizmin krizini bütün boyutlarıyla ortaya koymak; bu krizin emekçi sınıflar ve tüm diğer ezilen, dışlanmış sosyal güçler açısından sunduğu dönüştürücü/özgürleştirici olanakları tartışmak kaçınılmaz bir görevdi. Nitekim 2008’deki büyük küresel çöküşü izleyen süreçteki tartışmalar, dünden bugüne Marksizmin farklı ekollerinin bizatihi kendisi bir kriz hali olan kapitalizmin sistem kaynaklı ve konjonktürel eğilimlerinin yetkin biçimde kavranarak aşılması bağlamındaki mevcut katkılarıyla birleşti. Bu çabalar tarihsel materyalizmin güncelliğini de pekiştirmiş oldu. Gelin görün ki birlik ve beraberliğe en fazla ihtiyaç duyulan bu çalkantılı zamanlarda egemen sınıflar da boş durmuyor; kapitalizmin yitip gitmekte olan meşruiyetini yeniden tesis etmenin yolları üzerine yoğun bir biçimde tartışıyorlar
Bu Sayıda
Kriz Bağlamında Eleştirel Siyasi Ekonominin Yerini Yeniden Düşünmek: Avro Krizi ve Kuramsal Kriz Elif Uzgören
Küreselleşme, Avrupa Entegrasyonu ve Genişleme Lütfi Doğan
Geç Kapitalizmlerde Uluslararasılaşma ve Devlet: Çin, Rusya ve İran Ekseni Engin Sune
Dünya Sisteminin Hegemonya Döngüleri ve Çin’in Tek Kuşak Tek Yol Girişimi Yunus Emre Mahir
Kapitalist-Emperyalist Dünya Sistemi ve Çin: Çevreden Merkeze Uzun Yürüyüş mü, Engelli Koşu mu? Onurcan Ülker
Türkiye’nin AKP Dönemi Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da İzlediği Alt-Emperyalist Dış Politika Gönenç Uysal
Türkiye’deki Suriyeli Mülteci İşçileri Konumlandırmak: Mekânsal Ayar, Sermaye ve Devlet Cenk Saraçoğlu - Daniele Belanger
K |
